Τοῦ λένε τότε·
Καὶ τί θὰ κάνεις ὅταν οἱ Ρωμαῖοι θὰ ἑνωθοῦν μὲ τοὺς Βυζαντινούς;….
Αὐτὸς ἀπάντησε·
Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὸ στόμα τοῦ Ἀποστόλου ἀναθεματίζει ἀκόμα καὶ ἀγγέλους, ἂν δέχονται ἄλλο νόμο ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ἔχει κηρυχθεῖ (Γαλ. 1, 8).
* * *
Τότε τὸν λένε·
Εἶναι ὁπωσδήποτε ἀνάγκη νὰ ἀποδίδομε στὸν Χριστὸ θελήσεις καὶ ἐνέργειες;
Ἀπάντησε·
Εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη, ἂν θέλομε ἡ εὐσέβειὰ μας νὰ εἶναι ἀληθινή. Καθόσον κανένα ἀπὸ τὰ ὄντα δὲν ὑπάρχει χωρὶς φυσικὴ ἐνέργεια. Γιατὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες διδάσκουν μὲ σαφήνεια· Οὔτε ὑπάρχει οὔτε ἀναγνωρίζεται ὁποιαδήποτε φύση χωρὶς τὴν ἐνέργεια τῆς οὐσίας της. Καὶ ἂν οὔτε ὑπάρχει οὔτε νοεῖται φύση χωρὶς τὴν ἐνέργεια οὐσίας ποὺ τὴ χαρακτηρίζει, πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ ὑπάρχει ὁ Χριστὸς καὶ νὰ νοεῖται ὡς ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος κατὰ τὴ φύση, χωρὶς θεϊκὴ καὶ ἀνθρώπινη ἐνέργεια; …..
Τότε τοῦ εἶπαν·
Γνωρίζομε πραγματικὰ ὅτι ἔτσι εἶναι. Πλὴν ὅμως μὴν προκαλέσεις λύπη στὸ βασιλιά, ποὺ μόνο γιὰ χάρη τῆς εἰρήνης συνέταξε τὸν Τύπο καὶ ὄχι γιὰ νὰ ἀναιρέσει κάποιο στοιχεῖο, ποὺ νοεῖται στὸν Χριστό. Οἰκονομεῖ γιὰ χάρη τῆς εἰρήνης τὴν ἀποσιώπηση τῶν λόγων ποὺ προκαλοῦν τὴ διάσταση.
* * *
Ἔπεσε στὸ ἔδαφος ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ μὲ δάκρυα καὶ εἶπε:
Δὲν ἔπρεπε νὰ λύπηθεῖ ὁ ἀγαθὸς καὶ εὐσεβὴς δεσπότης ἀπὸ τὴ δικὴ μου ταπεινότητα. Γιατὶ δὲν μπορῶ νὰ λυπήσω τὸ Θεὸ ἀποσιωπώντας ἐκεῖνα ποὺ πρόσταξε ὁ Ἴδιος νὰ λέμε καὶ νὰ ὁμολογοῦμε. Ἂν δηλαδὴ σύμφωνα μὲ τὸν θεῖο Ἀπόστολο αὐτὸς εἶναι «ποὺ ὅρισε στὴν Ἐκκλησία πρῶτα Ἀποστόλους, δεύτερον Προφῆτες, τρίτον Διδασκάλους» (Ἐφ. 4, 11), εἶναι φανερὸ ὅτι εἶναι ὁ ἴδιος ποὺ μίλησε μὲ τὸ στόμα τους. Ὅλη ἑπομένως ἡ ἁγία Γραφή, Παλαιὰ καὶ Νέα, καὶ οἱ ἅγιοι διδάσκαλοι καὶ οἱ σύνοδοι μᾶς διδάσκουν ὅτι ὁ Θεὸς ποὺ σαρκώθηκε ἔχει θέληση καὶ ἐνεργητικότητα τόσο κατὰ τὴ θεότητα ὅσο καὶ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Γιατὶ δὲν ἔχει ἔλλειψη κανενὸς στοιχείου ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ τὸν χαρακτηρίζουν Θεὸ καὶ ἐκεῖνα ποὺ τὸν χαρακτηρίζουν ἄνθρωπο, χωρὶς βέβαια ἁμαρτία. Καὶ ἂν εἶναι τέλειος σὲ καθένα ἀπὸ τὰ δύο, ἀφοῦ δὲν τοῦ λείπει τίποτε ὡς πρὸς τὸ καθένα ἀπὸ τὰ δύο, ὅποιος ἀρνεῖται νὰ τὸν ὁμολογήσει αὐτὸ ποὺ εἶναι μὲ τὰ χαρακτηριστικὰ του ὡς πρὸς τὸ καθένα ἀπὸ τὰ δύο, χαρακτηριστικὰ ποὺ ὅλα εἶναι φυσικὰ μέσα στὰ ὁποῖα καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι, νοθεύει προφανῶς ὅλο τὸ σχετικὸ μὲ αὐτὸν μυστήριο …..
* * *
Ὁ κὺρ Σέργιος τότε τοῦ εἶπε·
…. Σὲ ἕνα πρᾶγμα μόνο κάνεις νὰ λυποῦνται ὅλοι· τὸ ὅτι κάνεις πολλοὺς νὰ κόψουν τὴν κοινωνία τους μὲ τὴν ἐδῶ Ἐκκλησία.
Εἶπε τότε ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ·
Ὑπάρχει κανένας ποὺ λέγει, ὅτι τὸν παρακίνησα λέγοντας, μὴν κοινωνήσεις μὲ τὴν Ἐκκλησία τῶν Βυζαντινῶν;
Ὁ κὺρ Σέργιος τοῦ ἀποκρίθηκε·
Αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ ἴδιο, τὸ ὅτι δὲν κοινωνεῖς ἐσύ, εἶναι μεγάλη προτροπὴ σὲ ὅλους, νὰ μὴν κοινωνήσουν.
Καὶ ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ εἶπε·
Τίποτε δὲν εἶναι πιὸ ἰσχυρὸ ἀπὸ τὴ συνείδηση ποὺ κατηγορεῖ καὶ τίποτε πιὸ ἐνθαρρυντικὸ ἀπὸ τὴ συνείδηση ποὺ ἐπιδοκιμάζει…
Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ τὸν ρώτησαν, ἂν ἀναθεμάτισε τὸν Τύπο, εἶπε χωρὶς φόβο·
Ὄχι μόνο τὸν ἀναθεμάτισα, ἀλλὰ ἔκανα καὶ λίβελλο ἐναντίον του.
Καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ εἶπαν·
Καὶ δὲν ὁμολογεῖς ὅτι ἔπραξες ἄσχημα;
Καὶ αὐτὸς τοὺς λέγει·
Νὰ μὴ δώσει ὁ Θεός, ὥστε, ἐκεῖνο ποὺ ἔπραξα ὀρθὰ σύμφωνα μὲ θεσμὸ τῆς Ἐκκλησίας, νὰ πῶ ὅτι ἔγινε λανθασμένα.
Καὶ ἀφοῦ τὸν ρώτησαν πολλὰ ἄλλα καὶ ἀφοῦ ἀποκρίθηκε ὅπως τὸν φώτισε ὁ Θεός, τὸν βγάζουν ἀπὸ τὴ γραμματεία.
ΠΗΓΗ: «ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» (Ἁγιογραφικές καὶ θεοφώτιστες μαρτυρίες Ἁγίων Πατέρων καὶ συγχρόνων ὑπερασπιστῶν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, Παραδόσεως καὶ πνευματικότητος) σελ. 50. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 2007.
Ἡ Εἰκόνα τοῦ κειμένου, ἔχει τεθεῖ ἀπὸ τὸν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
