ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ ΛΟΓΟΣ ΚΓ’`
Λόγος κοινῆ φράσει, περί τῆς συντελείας τοῦ Κόσμου, καί περί τοῦ Ἀντιχρίστου καί περί τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεταφρασθείς ἐκ τοῦ λόγου τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἱππολύτου Πάπα Ρώμης.
Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
«Ὅταν ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι μετ’ αὐτοῦ, τότε καθήσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καὶ συναχθήσονται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων· καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων»· ἤγουν, ὅταν ἔλθῃ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ἐπειδὴ σάρκα ἐφόρεσε, καὶ ἔλθουν καὶ ὅλοι οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι ἀντάμα μετ’ αὐτόν, τότε θέλει καθήσει εἰς τὸ θρονὶ του τὸ τιμημένον, καὶ θέλουν μαζωχθῇ ἐμπροστά του ὅλα τὰ ἔθνη, καὶ θέλει χωρίσει τοὺς ἀνθρώπους χώρια χώρια, ὡσὰν πῶς ὁ βοσκὸς χωρίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τὰ γίδια, καὶ θέλει στήσει τὰ μὲν πρόβατα εἰς τὴν δεξιὰν του μερέαν, τὰ δὲ γίδια εἰς τὴν ζερβήν. Τοὺς μὲν δικαίους παρομοιάζει ὁ Κύριος ὥσπερ πρόβατα, διὰ τὸ ἥμερον καὶ πρᾷον, τοὺς δὲ ἁμαρτωλοὺς ὡς τά γίδια, ἐπειδὴ οἱ ἁμαρτωλοὶ ὅλον εἰς τὴν ἁμαρτίαν τὴν τραχυτάτην περιπατοῦν, ὡσὰν πῶς καὶ τὰ γίδια τρέχουν εἰς τοὺς κρημνούς. «Τότε ἐρεῖ ὁ Βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρὸς μου, κληρονομήσατε τὴν ἠτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με· ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετὲ με· γυμνός, καὶ περιεβάλετὲ με· ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψάσθέ με· ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρὸς με»· ἤγουν, ἐλᾶτε, οἱ εὐλογημένοι ἀπὸ τὸν Πατέρα μου, νὰ κληρονομήσετε τὴν ἠτοιμασμένην σας βασιλείαν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ κόσμου· διότι ἐπείνασα, καὶ μὲ ἐδώκετε καὶ ἔφαγα· ἐδίψησα, καὶ μὲ ἐποτίσετε· ξένος ἤμουν, καὶ μὲ ἐσεβάσετε εἰς τὸ σπῆτί σας· γυμνὸς ἤμουν, καὶ μὲ ἐνδύσετε· ἀσθένησα, καὶ μὲ ἐκοιτάξετε· εἰς τὴν φυλακὴν ἤμουν, καὶ ἤλθετε πρὸς ἐμένα. Ἐλᾶτε οἱ Προφῆται, ὀποῦ ἐδιώχθητε διὰ τὸ ὄνομὰ μου· ἐλᾶτε οἱ πρὶν τοῦ νόμου δίκαιοι, ὀποῦ ἀγαπήσετε τὴν βασιλείαν μου, καὶ ἐκαταφρονήσετε τὸν κόσμον· ἐλᾶτε οἱ Ἀπόστολοι, ὀποῦ ἐσυγκακοπαθήσετε εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου· ἐλᾶτε οἱ Μάρτυρες, ὀποῦ μὲ ὁμολογήσατε ἐμπροστά εἰς βασιλεῖς καὶ τυράννους, καὶ ὑπεμείνετε πολλαῖς τιμωρίαις καὶ βάσανα διὰ τὴν ἀγάπην μου· ἐλᾶτε οἱ Ἱεράρχαι, ὀποῦ μὲ ὑπηρετήσετε μὲ καθαρότητα ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ ἐδιδάσκετε τὸν λαὸν σας τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας· ἐλᾶτε οἱ Ἀσκηταί, ὀποῦ ἐκατοικήσετε εἰς τὰ βουνὰ καὶ σπήλαια, διὰ νὰ νικήσετε τὸν διάβολον· ἐλᾶτε αἱ Μάρτυρες γυναῖκες, ὀποῦ διὰ τὴν ἀγάπην μου ἐκαταφρονήσετε ταῖς χαραῖς τοῦ κόσμου, καὶ ἐμαρτυρήσετε διὰ τὸ ὄνομὰ μου· ἐλᾶτε ἡ Ἀσκήτριαις, ὀποῦ ἐνεκρώσετε τὰ πάθη διὰ τὴν ἀγάπην μου· ἐλᾶτε οἱ φιλόπτωχοι καὶ φιλόξενοι, ὀποῦ ἐμισήσετε τὸν πλοῦτον, καὶ τὸν ἐδώκετε εἰς χεῖρας πτωχῶν· ἐλᾶτε ὅσοι ἀγαπήσατε τὴν κατὰ Θεὸν ἀγάπην· ἐλᾶτε ὅσοι ἐκυβερνήσατε πτωχόν· ὅσοι ἐκοιτάξετε ἀσθενημένον· ὅσοι ἐνδύσετε γυμνόν· ὅσοι ἐχορτάσετε πεινασμένον· ὅσοι ἐποτίσετε διψασμένον· ὅσοι ἐδεχθήκετε ξένον· ὅσοι ἐπιμεληθήκετε ὀρφανόν· ὅσοι ἐβοηθήσετε χήραν· ὅσοι ἐπαρηγορήσετε φυλακωμένον· ἐλᾶτε ὅσοι ἐφυλάξετε τὸ ἅγιον Βάπτισμα, καὶ δὲν τὸ ἐμολύνετε μὲ πορνείαις, μὲ μοιχείαις, μὲ ἀρσενοκοιτείαις, μὲ φόνους, καὶ μὲ ἄλλαις ἀτυχίαις· ἐλᾶτε ὅσοι ἐσυντρέχετε τὴν Ἐκκλησίαν μου· ἐλᾶτε ὅσοι ἐσπουδάξετε νὰ κάμετε καλὰ διὰ νὰ ἀρέσετε ἐμένα τὸν ἀθάνατον Βασιλέα· ἰδοὺ ἡ βασιλεία μου ἑτοιμάσθη, ἰδοὺ ὁ Παράδεισος ἀνοίχθη, οἱ στέφανοι στέκονται· ἰδοὺ ἡ χαρὰ σᾶς ἀπαντεχαίνει, ἡ τρυφὴ σᾶς ἀκαρτερεῖ, τὰ κάλλη καὶ ἡ εὐμορφίαις τοῦ Παραδείσου ἑτοιμάσθησαν· καὶ λοιπὸν ἐλᾶτε κληρονομήσετε ὅσα σᾶς ἑτοίμασα πρὶν κάμω τὸν κόσμον.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ
«Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· Κύριε, πότε σὲ εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; πότε δὲ σὲ εἴδομεν ξένον, καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνόν, καὶ περιεβάλομεν; πότε δὲ σὲ εἴδομεν ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρὸς σέ; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Βασιλεύς, ἐρεῖ αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»· ἤγουν, ἀφόντις τοὺς εἰπῇ ὁ Βασιλεὺς τοὺς λόγους ἐκείνους, θέλουν ἀποκριθῇ καὶ αὐτοὶ μὲ πολλήν ταπείνωσιν λέγοντες· Αὐθέντη, πότε σὲ εἴδαμεν πεινασμένον, καὶ σὲ ἐθρέψαμεν; Δέσποτα, πότε σὲ εἶδαμεν διψασμένον, καὶ σὲ ἐποτίσαμεν; φοβερέ, πότε σὲ εἴδαμεν γυμνόν, καὶ σὲ ἐνδύσαμεν; ἀθάνατε, πότε σὲ εἶδαμεν ξένον, καὶ σὲ ἐδεχθήκαμεν εἰς τὰ σπήτιά μας; φιλάνθρωπε, πότε σὲ εἶδαμεν ἀσθενημένον, ἢ εἰς τὴν φυλακήν, καὶ ἤλθαμεν πρὸς ἐσένα; Σὺ εἶσαι ὁ ἀειποτεσινός Θεός· σὺ εἶσαι ὁ αἰώνιος Βασιλεύς· ἐσὺ έπλασας τὸν τὸν κόσμον ὀποῦ δὲν ἦτον· ἐσὺ ἔκαμες τοὺς Ἀγγέλους, τοὺς Ἀρχαγγέλους, καὶ ὅλα τὰ οὐράνια Τάγματα· ἐσὺ εἶσαι ἐκεῖνος ὀποῦ τρέμουν αἱ ἄβυσσοι, ὀποῦ φοβοῦνται ἡ βρύσες, ὀποῦ τρομάσσουν τὰ ὄρη, ὀποῦ φρίσσουν οἱ κάμποι· ἐσὺ εἶσαι ὁ κτίστης καὶ δημιουργὸς τοῦ σύμπαντος κόσμου· ἐσὺ μᾶς ἔπλασες ἀπὸ τὴν γῆν· ἐσὺ ἐδημιούργησες τὰ ὁρατὰ καὶ ἀόρατα· ἀπὸ τὸ ἐδικόν σου πρόσωπον σαλεύεται ἡ γῆ· ἐσὺ ἐπιβλέπεις ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ σείεται· καὶ ἡμεῖς πότε σὲ ἐθρέψαμεν, ἢ ἐποτίσαμεν, ἢ ἐνδύσαμεν ἢ ἐδεχθήκαμεν; ἢ ἐκοιτάξαμεν; Τότε θέλει τοὺς ἀποκριθῇ ὁ φοβερὸς Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων, λέγωντας μὲ ἱλαρότητα· Ἐκάμετε καλὸν εἰς ἕνα ἀπὸ τούτους τοὺς παραμικροὺς ἀνθρώπους τοὺς πτωχούς; ἐμένα τὸ ἐκάμετε ἐκεῖνο τὸ καλόν· διότι οἱ πτωχοὶ εἶναι ἐδικοί μου ἀδελφοὶ καὶ φίλοι.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΠΗΓΗ: ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΔΙΑΚΟΝΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΣ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΣ. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ. (361).
