† Ἀρχιμανδρίτη π. Χαράλαμπου Δ. Βασιλόπουλου
Εἶναι γνωστό, ὅτι ὁ Χριστός μέ τά ἑκούσια Πάθη του, τήν τριήμερη Ταφή καί Ἀνάστασί Του τσάκισε τό κράτος τοῦ Διαβόλου. Τό αἱμοβόρο θηρίο, ὁ Δράκων, ὁ Σατανάς, πού εἶχε στήσει ἐνέδρα κατά τοῦ Χριστοῦ, ἔπαθε συντριβή. Καί εἶδε μέ λύπη, ὅτι τό τέκνον τῆς γυναικός, τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή «ἡρπάσθη», «πρός τόν Θεόν καί πρός τόν θρόνον αὐτοῦ» (Ἀποκ. ΙΒ’ 5).
Γκρεμισμένος ἀπό τήν παλιά αἴγλη καί δόξα τοῦ οὐρανοῦ ὁ Σατανάς, καί νικημένος στόν πόλεμο, πού κήρυξε κατά τοῦ Χριστοῦ, δέν συνετίζεται ἀπό τήν πτῶσι καί τήν ἧττα. Ἀντίθετα, γίνεται πιό θηριώδης, πιό ἐπιθετικός, πιό ἄγριος. Κάθε καινούργια ἀποτυχία τόν κάνει νά λυσσομανάη, νά ὀργίζεται, νά γίνεται ὅλος χολή καί φαρμάκι.
Ὅλο, λοιπόν, αὐτό τό συσσωρευμένο κακό του θά βρῆ τρόπο νά ἐκδηλώθῆ στίς μέρες τοῦ Ἀντιχρίστου. Τότε ὁ διωγμός κατά τῆς Ἐκκλησίας θά εἶναι συγκλονιστικός, θά εἶναι σεισμικός σέ ὀργή καί θύελλα. Ὁ Ἀντίχριστος, σάν «λέων ὠρυόμενος», θά σταθῆ ἀντιμέτωπος τῆς Ἐκκλησίας καί θά δείξη ὅλη τήν ἀβυσσαλέα ἐπιθυμία του νά τήν κατασπαράξη.
Τί θά κάνη, πιό συγκεκριμένα ὁ Ἀντίχριστος;
● Θά ἐπιπέση μέ ὁρμή ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, πού θά βρῆ εὐάλωτους, πού δέν ἔχουν βαθιά ριζωμένη τήν πίστι τους στόν Χριστό. Θ’ ἁρπάξη γιά τήν καταστροφή, τήν αἰώνια καταδίκη καί ἀπώλεια, ὅλους ἐκείνους πού κυλοῦν τίς μέρες τους στήν ἐνασχόλησι τῶν προσωρινῶν προβλημάτων τῆς ζωῆς.
● Θά κορυφώση τότε τήν πλάνη μέ τίς αἱρέσεις καί τήν ἀπειλή μέ τά ψευτοθαύματά του. Τότε, ὁ Ἀντίχριστος, ὅπως λέγει ὁ Ἱ. Χρυσόστομος, «καθεσθήσεται εἰς τόν ναόν τοῦ Θεοῦ, οὐ τόν ἐν Ἱεροσολύμοις μόνον, ἀλλά καί εἰς τάς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας». (PG 62, 482).
Τότε ἡ θρασύτητα καί ἡ ἀναίδειά του θά ξεπεράση κάθε ὅριο. Θά καθήση τότε λέγει ὁ ἑρμηνευτής Ἀνδρέας «ἐν τῷ ἀληθῶς θείῳ ναῷ, τῇ Καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ, τά ἀλλότρια» (PG 106, 417). Μέ αὐτό τόν τρόπο τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως θά ἐπεκταθῆ καί στήν Ἐκκλησία, ἀφοῦ καί ἐκεῖ ὁ Ἄνομος θά ἐπιδεικνύη «ἑαυτόν, ὅτι ἐστί Θεός».
Θά κορυφώση ὁ Ἄνομος τήν πλάνη καί τόν σκοτισμό καί τόν πειρασμό, ὥστε ν’ ἀποκρυβῆ ὁ ἰσχυρός λογισμός τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί νά ἐπέλθη χωρισμός τῶν κατά τόπους Ἐκκλησιῶν. Θά ἐπιφέρη ἔτσι δυσσέβεια στόν νόμο τοῦ Θεοῦ, διχασμό στά θεῖα δόγματα, διαίρεσι μεταξύ τῶν Χριστιανῶν.
● Θά σκορπίση τό μῖσος καί τίς διαμάχες, τόν σκανδαλισμό καί τήν ἀνυπότακτο διάθεσι πρός τόν Κλῆρο. Καί θά συντελέσουν σ’ ὅλα αὐτά καί ἀνάξιοι ποιμένες, πού θά ἔχουν καταντήση τότε χωρίς Ἱερατική εὐλάβεια, χωρίς σεμνότητα, χωρίς ὁμολογία πίστεως. Θά συντελέσουν λοιπόν, στόν ψυχικό θάνατο τῶν Χριστιανῶν καί κληρικοί, πού θά εἶναι περισσότερο φιλαιρετικοί καί φιλόκοσμοι, παρά ὀρθόδοξοι. Κληρικοί, πού θά συμμαχοῦν μέ τά ὄργανα τοῦ Ἀνόμου…
Καί τέτοια θλιβερά προμηνύματα ἐκτροχιασμοῦ κληρικῶν ἀπό τήν Ὀρθοδοξία βλέπομε καί, στίς μέρες μας. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων καί Μ. Βρεταννίας ἀπεκάλεσε ἤδη, βλασφημώντας τόν θεῖο νόμο, «ἀνθρωπίνους ἐπινοήσεις», «ἐντάλματα ἀνθρώπων» καί «σχήματα ἀνοησιῶν καί μίσους» τούς Ἱερούς Κανόνας!
Θά ὑπάρξουν τότε – ὅπως ὑπάρχουν πάντα – πολλοί, πού θά συμμαχήσουν μέ τόν Ἀντίχριστο, γιά νά πάρουν θέσεις, γιά νά ὑπηρετήσουν τόν ἐγωισμό καί τήν καλοζωΐα τους. Καί αὐτοί ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ θά κηρύττουν τήν ἀπομάκρυνσι ἀπό τήν Ὀρθόδοξο Πίστι, θά ἀρνοῦνται τόν Κύριο τῆς Ἐκκλησίας καί θά προσκυνοῦν τόν Ἀντίχριστο. Θά γίνωνται ὁδηγοί τυφλοί, προπομποί τῆς ἀπωλείας. Ἡ ἀφετηρία τοῦ κακοῦ νά ἐπιβληθῆ, δηλαδή ἡ δυναστεία τοῦ Ἀντιχρίστου θά εἶναι τά «ἡμέτερα πταίσματα καί ἀρρωστήματα» ὅπως λέγει ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος.
Ὁ Ἀντίχριστος θά κηρύξη ἀκόμα τόν ἐρχομό νέας ἐποχῆς στή γῆ. Ἡ «νέα ἐποχή», θά διαδεχθῆ τρόπον τινά τήν Χριστιανική, ὅπως ἡ Καινή Διαθήκη διαδέχθηκε τήν Παλαιά. Μ’ ἄλλα λόγια ὁ Ἀντίχριστος θά κηρύξη τήν Ἀντιχριστιανική Διαθήκη καί συνεπῶς τήν κατάργησι τῆς Καινῆς Διαθήκης! Θά κηρύξη, ὅτι πάλιωσε ἡ Καινή Διαθήκη καί πρέπει νά ἐγκαταλειφθῆ. Τό κήρυγμα αὐτό θά ἐπικρατήση ἀρκετά πρό τοῦ Ἀντιχρίστου, ἀλλά θά ἐνταθῆ λίγο πρίν τόν ἐρχομό του καί εἰδικώτερα, ὅταν αὐτός ἐπικρατήση. Τότε ὁ Ἀντίχριστος γεμᾶτος ἀλαζονεία καί θρασύτητα «τούς ἁγίους Ὑψίστου παλαιώσει καί ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιρούς καί νόμον».
Τό κήρυγμα τοῦ Ἀντιχρίστου, ἡ «Διαθήκη» του θά εἶναι κατά τοῦ Θεοῦ καί θά βασίζεται στήν ἀλαζονεία τῆς Ἐπιστήμης, στόν φθειρόμενο τοῦτο κόσμο, πού θά θεοποιῆ, ὥστε νά ἀπομακραίνη ἔτσι τίς ψυχές ἀπό τήν ψυχοσωτήριο ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας. Θά τολμήση ὁ Ἄνομος ἀκόμη νά ἐκτραπῆ ἀκόμα καί σέ βλασφημίες κατά τοῦ Θεοῦ. Θά βλασφημήση τόν αἰώνιο Θεό, τήν ἐνανθρώπησι τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τούς Ἁγίους Ἀγγέλους καί τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας. (Ἀποκ. ΙΓ’ 6).
Ὅλα θά τά κηρύξη, σάν ξεπερασμένα, ὁ Ἀντίχριστος καί ἔτσι ὅλα θά τά ἀπορρίπτη καί θά τά πολεμάη, διότι θά στέκωνται τάχα ἐμπόδιο στή «νέα εποχή»του, πού θά ἐπιδιώκη τήν πρόοδο τῆς ἀνθρωπότητος καί τήν ἑνότητά της!
Στόν καιρό τοῦ Ἀντιχρίστου θά ἐνταθῆ ὁ πόλεμος κατά τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία θά συκοφαντῆται, σάν ἀσύμφορος γιά τήν ἀνθρώπινη ζωή καί εὐδαιμονία, σάν ἐμπόδιο γιά τήν εἰρήνευσι, τήν ἑνότητα καί τήν πρόοδο τῶν ἀνθρώπων. Ὁ πόλεμος αὐτός βέβαια γίνεται συνεχῶς καί θά γίνεται μέχρι τότε, χωρίς σταματημό. Θά ἐπιδιωχθῆ τότε μέ ὅλα τά μέσα, ὅπως ᾧς ἕνα σημεῖο γίνεται ἀπό τούς σημερινούς προδρόμους τοῦ Ἀντιχρίστου, νά ξεχασθοῦν οἱ Ἅγιοι καί οἱ Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας, νά ἐξουθενωθοῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί οἱ Πατέρες, νά σιγήση ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, νά πνιγῆ, στήν κοσμική ὁμίχλη καί στό πυκνό σύννεφο τῆς ἁμαρτίας, τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου.
Ἡ ἀντίχριστος ψευτοδιδασκαλία τῆς προόδου, τῆς ἐπιστήμης θά κηρύξη λήθη στήν Παράδοσι, θά ἐπιδιώξη νά λησμονηθῆ ἡ Ἐκκλησία, νά μή γίνεται λόγος γιά τό ψυχοσωτήριο αὐτό παρελθόν, παρόν καί μέλλον.
Θά ρίξη ταφόπετρα περιφρονήσεως στήν ἐν Χριστῷ Ἀποκάλυψι καί σωτηρία.
Στήν θέσι τοῦ Εὐαγγελικοῦ νόμου, θά κηρύσσεται τότε μεγαλόστομα ὁ νόμος τῆς σαρκός καί τῆς ὕλης. Ἡ ἐλπίδα γιά τά μελλοντικά ἀγαθά, πού προσδοκοῦν οἱ πιστοί, θά χαρακτηρίζεται μωρία καί ἀφροσύνη. Ὁ θεῖος νόμος θά ὑβρίζεται. Ἡ ὁμολογία τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως θά θεωρεῖται ἀπό τούς πολλούς ἀφροσύνη καί θά βρίσκη γιά τίμημά της τόν διωγμό. Τότε τό σύμβολον, τό σημεῖον τῆς Πίστεώς μας ὁ Τίμιος καί Ζωοποιός Σταυρός θά χλευάζεται…
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
† Ἀρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος
Ἀπό τό βιβλίο τοῦ † Ἀρχιμανδρίτη Χαράλαμπου Βασιλόπουλου «Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ (Πῶς, πότε καί γιατί θά ἔρθη)», ἔκδοσις10η, «Ὀρθοδόξου Τύπου» σέλ.234.
