Ἀπάνθισμα ἐν εἴδει λόγου ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου συλλεγέν παρά Θεοδώρου(¹). (Migne, P.G., τόμ. LXIII, λόγος ΜΗ', σελ. 899 – 902). Ὁ Χριστιανός...
Πηγή Πίστεως
Ἀφιερωμένο στόν Ὅσιο Βησσαρίωνα τον Ἀγαθωνίτη,
καί τόν πνευματικό πλοῦτο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ὅσιος Βησσαρίων ὁ Ἀγαθωνίτης,
ὁ ἐλεήμων καί πνευματικός
Διήγησις ὠφέλιμος γεωργοῦ τινος Μετρίου ὀνομαζομένου.
Βίος Μετρίου πᾶσι τοῖς χριστωνύμοις, Στήλη πρόκειται ἀρετῶν τε καί πίναξ. Ἐν τῇ Γαλατίᾳ τῆς ἐν τῇ Ἀσίᾳ Παφλαγονίας ἦτο γεωργός τις, Μέτριος ὀνομαζόμενος, ζῶν ἐν αὐταρκείᾳ τῶν τοῦ σώματος...
Ἡ αἰώνιος ζωή
Σύντομο κήρυγμα ἐπί τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α' ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ (Ἰωάν. 17, 1 – 13), ἀπό τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου: «ΚΥΡΙΑΚΗ». (σελ. 49)....
Δέν πρέπει ἀπό ὑπονοίας νά κατακρίνῃ κανείς, οὔτε ἀκόμη καί νά δίδῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τάς ὑπονοίας.(Γ’)
ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ ΥΠΟΘΕΣΙΣ α' Τοῦ Ἁγίου Μαξίμου. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐκ περιέργειας ἀσχολεῖται μέ τάς ἁμαρτίας τῶν ἄλλων καί κατακρίνει τόν ἀδελφόν του, διότι τόν ὑποψιάζεται, ἀκόμη δέν ἤρχισε τό...
Δέν πρέπει ἀπό ὑπονοίας νά κατακρίνῃ κανείς, οὔτε ἀκόμη καί νά δίδῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τάς ὑπονοίας.(Α’)
ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ ΥΠΟΘΕΣΙΣ α' Ἐν τῷ βίῳ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος. Ἕνας Μοναχός τόν καιρόν ἐκεῖνον διερχόμενος ἀπό τήν Ἀλεξάνδρειαν εἶχε μαζί του καί μίαν ὡραιοπρόσωπον κόρην· μερικοί...
Ὅτι διά τῆς θεωρίας τῶν κτισμάτων ἀναβαίνει ὁ νοῦς εἰς τήν γνῶσιν, καί ἀγάπην τοῦ κτίστου.
Παραδείγματος χάριν ἐπιβάλλουσιν οἱ ὀφθαλμοί εἰς τόν οὐρανόν· πίπτει ἐν ταὐτῷ ἡ εἰκών τοῦ οὐρανοῦ ἐπί τοῦ ἀμφιβληστροειδοῦς καλουμένου χιτῶνος...
Τί τό προηγούμενον αἴτιον, διά τό ὁποῖον ἐγένοντο αἱ αἰσθήσεις.
Ἐπειδή δέ ὁ νοῦς οὗτος, ἀποκλείεται τρόπον τινά, ἐντός τοῦ ἀνακτόρου τοῦ σώματος, ὡς ἐν σκοτεινῇ τινι φυλακῇ· διά τοῦτο κατεσκευάσθησαν ὑπό τοῦ...
Ἐλᾶτε στό Χριστό.
Σύντομο κήρυγμα ἐπί τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Ἰωάν. 4, 5 – 42), ἀπό τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου: «ΚΥΡΙΑΚΗ». (σελ. 36). «Δεῦτε ἴδετε...
Τί εἶνε τό φυσικόν ἰδίωμα τοῦ νοός, τί εἶνε τό τοῦ σώματος, καί ὅτι τό σῶμα ἐξουσιάζεται ἀπό τοῦ νοός.
Τό φυσικόν καί οὐσιῶδες ἰδίωμα τοῦ νοός εἶνε, νά καταγίνηται πάντοτε, καθ' ὅ νοῦς εἰς τά συγγενῆ νοητά· καθ' ὅ ἄυλος, εἰς τά ἄυλα· καθ' ὅ...
Τί εἶνε ὁ νοῦς πρό τοῦ ἁγίου βαπτίσματος· καί τί μετά τό βάπτισμα.
Ἐσχημάτισας αὐτά διά τῆς φαντασίας σου; νόησον τώρα ὅτι ὁ βασιλεύς οὗτος, δηλ. ὁ νοῦς, ἀφ' οὖ μετά τόν τέλειον διοργανισμόν, ὡς φασί τινες,...
Ὅτι τό μέν σῶμα εἶνε ὡς ἀνάκτορον βασιλικόν, ὁ δέ νοῦς, ὡς ὁ βασιλεύς.
Ἀλλά διά περισσοτέραν τοῦ προκειμένου κατάληψιν, τό μέν σῶμα, ὑπογραψόν μοι τῷ λογισμῷ, ὅτι παρομοιάζει ἀνακτόρῳ βασιλικῷ, κατασκευασμένῳ τῇ...
Διά τί ἐγένοντο αἱ Αἰσθήσεις, καί ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶνε μέγας κόσμος ἐν τῷ μικρῷ.
Πρέπει λοιπόν νά ἐνθυμηθῇς, ὦ ἀναγνῶστα, ὅτι ὁ τόν ἀόρατον πρῶτον κόσμον, καί τόν ὁρατόν δεύτερον δημιουργήσας Θεός· «διά νά δείξῃ σοφίας...
Περί τῶν τιμωριῶν τῆς Κολάσεως.
Δ’ Νουθεσία Ὁμοίως ἠμπορεῖς νά παρακινηθῇς εἰς πένθος καί δάκρυα, ὅταν ἐνθυμηθῇς τήν ἡμέραν τῆς Κρίσεως, καί τάς φοβεράς τιμωρίας τῆς...
Τό πανσέβαστον ὄνομα τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας ἀφανίζει καί διώκει τούς δαίμονας
ΘΑΥΜΑ Ζ’ (ΙΖ') Εἰς μίαν Χώραν τῆς Κολωνίας, Βοῦναι ὀνόματι, ἦτον εἷς Ἱερεύς, καλούμενος Πέτρος, ἄνθρωπος ἀσελγής καί κακότροπος, τόν ὁποῖον διά τάς ἀσέμνους πράξεις αὐτοῦ ἐκρέμασαν ἀπ' ἔξω...
Περί τῶν ἀναξίως τολμησάντων ἱερουργῆσαι, τινά θαυμάσια, καί κρίσις τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ. (γ’)
Πλησίον τῆς Μητροπόλεως Κωνσταντίας τῆς Κύπρου εἶναι ἕνα χωρίον Τραχιάδες καλούμενον, εἰς τό ὁποῖον δέκα χρόνους πρό τῆς ἁλώσεως τῆς αὐτῆς...
ΔΙΔΑΧΕΣ ΟΣΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ
Ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ βίου τοῦ Ὁσίου. Εἶχον δέ εἰς τήν Σκήτην ἐκείνην συνήθειαν νά συναθροίζωνται εἰς τό Κυριακόν ἑορτάς τινας καί νά κάμνουν ὁλονύκτιον ἀγρυπνίαν. Συναθροισθέντες λοιπόν κατά...
Περί τῶν ἀναξίως τολμησάντων ἱερουργῆσαι, τινά θαυμάσια, καί κρίσις τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ. (β’)
Ἔτι φαίνεται εἰς τήν βίβλον τοῦ Λειμῶνος τοῦτο τό θαῦμα, εἰς τά 174 φύλλα, τό ὁποῖον γράφει καί ὁ Καισάριος, καί ἄλλοι τινές...
Περί τῶν ἀναξίως τολμησάντων ἱερουργῆσαι, τινά θαυμάσια, καί κρίσις τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ. (α’)
Φαίνεται εἰς τό Λαυσαϊκόν ἤγουν εἰς τήν ζωήν τῶν ὁσίων Πατέρων, ὅτι εἷς Ἱερεύς ἦτον εἰς ὅλην τήν κεφαλήν πληγωμένος περισσά χωρίς νά βαρέσῃ ποθές, ἀλλά ἀπό Θεοῦ παραχώρησιν ἐσάπησεν οὐ...
«Χριστέ, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, σημειωθήτω ἐφ’ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς τὸ ἀπρόσιτον, καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου, πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός, καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων. Ἀμήν.»