Ἁγίου Ἀναστασίου τοῦ Σιναΐτου Ἐπισκόπου Θεουπόλεως Ἀντιοχείας
Τά μέν ἐν γνώσει εἰσίν, ὅσα τό ἴδιον συνειδός ἐλέγχει σε, ὅτι κακῶς πράττεις. Τά δέ ἐν ἀγνοίᾳ, ὅσα νομίζεις ὅτι καλῶς πράττεις, πονηρά ὄντα. Γινώσκειν δέ προσήκει, ὅτι πολλά εἰσι κατά ἄγνοιαν ἐπιτελούμενα, καθ’ ὑπερβολήν μειζόνων κριμάτων· πᾶσαι γάρ αἱ αἱρέσεις δοκοῦσιν, ὅτι καλῶς πιστεύουσι· καί οἱ Εἰδωλολάτρες, οἱ τούς Μάρτυρας κολάσαντες, ἐνόμιζον, ὅτι καλῶς διαπράττονται· καί οἱ τάς Ἐκκλησίας καίοντες, ἐνόμιζον τοῦτο εἰς Θυσίαν Θεοῦ· καί οἱ Χριστόν σταυρώσαντες, οὐκ οἴδασι τί ἐποίουν(¹) καί Ἡρώδης δι’ εὐορκίαν, ὡς νομίζει, καλῶς τόν Ἰωάννην ἐφόνευσε(²)· καί ἀδελφή Μωϋσέως ἡ λεπρωθεῖσα, ἐδόκει, ὅτι νομίμως τόν Μωϋσῆν ἐλοιδόρει(³). Ταῦτα ἀναγκαῖον ἐπίστασθαι, ἵνα μή νομίσωμεν, ἀνευθύνους ἑαυτούς εἶναι ἐπί τοῖς ἐν ἀγνοίᾳ ἁμαρτήμασιν.
(¹) Λουκ. 23.
(²) Μαρκ. 6.
(³) Ἀριθ. 12.
ΠΗΓΗ: Βίβλος ἡ καλουμένη Ὁδηγός τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἀναστασίου τοῦ Σιναΐτου & Ἐπισκόπου Θεουπόλεως Ἀντιοχείας. Ἒκδοσις 3η ὑπό Γέροντος Χρύσανθου Σκουρτανιώτου Μοναχοῦ, τοῦ αὐταδέλφου αὐτοῦ Γερασίμου Ἱερομονάχου καί τῆς Συνοδείας αὐτοῦ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1970 (Σελ. 181).
Ἐλεύθερη ἀπόδοσις τοῦ κειμένου ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης: Τά μέν ἐν γνώσει ἁμαρτήματα εἶναι ὅσα σέ ἐλέγχει ἡ συνείδησή σου ὅτι κακῶς τά πράττεις. Τά δέ ἐν ἀγνοίᾳ, εἶναι ὅσα ἐσύ νομίζεις ὅτι καλῶς μέν τά πράττεις, πλήν ὅμως καί αὐτά ὡς ἁμαρτήματα εἶναι πονηρά, ἀφοῦ εἶναι ἀντίθετα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἐπίσης, πρέπει νά γνωρίζεις, ὅτι πολλά ἐν ἀγνοίᾳ ἐπιτελούμενα ἁμαρτήματα εἶναι κατά πολύ περισσότερο βαρύτερα ἀπό τά ἐν γνώσει. Γιά παράδειγμα, ὅλες οἱ αἱρέσεις νομίζουν ὅτι καλῶς πιστεύουν. Οἱ Εἰδωλολάτρες πού βασάνισαν καί φόνευσαν τούς Ἁγίους Μάρτυρες, νόμιζαν ὅτι καλῶς πράττουν. Αὐτοί πού ἔκαιγαν τίς Ἐκκλησίες νόμιζαν αὐτό ὡς Θυσία στό Θεό.·Καί αὐτοί πού σταύρωσαν τόν Χριστό, οὐκ οἴδασι τί ἐποίουν(¹). Καί ὁ Ἡρώδης δι’ εὐορκίαν, ὅπως νόμιζε, καλῶς τόν Ἰωάννην ἐφόνευσε(²). Καί ἡ ἀδελφή τοῦ Μωϋσέως ἡ λεπρωθεῖσα, πίστευε ὅτι νομίμως τόν Μωϋσῆ ἐλοιδόρει(³). Αῦτα ἀναγκαῖον εἶναι νά γνωρίζωμεν, γιά νά μή ἔχουμε ἀνευθύνους τούς ἑαυτούς μας ἀπό τά ἐν ἀγνοίᾳ πραττόμενα ἁμαρτήματα.
* Οἱ προγαμιαῖες σαρκικές σχέσεις εἶναι πορνεῖα, καί δυστυχῶς σήμερα πολλοί ἀγνοοῦν αὐτή τή θανάσιμη ἁμαρτία.
