Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΙΑ’
Περί μετανοίας.
Α’. Ἐάν ἥμαρτον, ἔχω χρέος νά μετανοήσω· δέν εἶναι ἔτσι; ἀλλά πότε ἔχω νά μετανοήσω; ὕστερα ἀπό τόν θάνατον; εἶναι ἀδύνατον, διότι δέν ἔχω πλέον καιρόν.
Β’. Εἰς τόν καιρόν τοῦ θανάτου; εἶναι δυσκολώτατον, διότι τότε ἔχω ὀλίγον καιρόν καί εἶμαι καί βεβαρημένος ἀπό τήν ἀσθένειαν.
Γ’. Ἄλλος καιρός δέν εἶναι εἰς τήν ἐξουσίαν μου, πάρεξ τό παρόν· λοιπόν πρέπει νά μετανοήσω τώρα εὐθύς, διότι μετά ταῦτα ἐνδέχεται νά μή μετανοήσω.
Προσπάθησαι κάθε ἑσπέραν νά μετανοῇς καί νά ζητῇς συγχώρησιν ἀπό τόν Θεόν δι’ ὅσα κακά ἔργα ἔκαμες· δι’ ὅσα λόγια κακά ἐλάλησες· καί δι’ ὅσους κακούς λογισμούς ἐσυλλογίσθης καί σπούδασαι νά τά ἐξομολογηθῇς ὅλα εἰς τόν πνευματικόν σου καί νά κάμῃς τόν κανόνα τους.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Εκδοτικός Οίκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
