Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΙΒ’
Περί τῆς τελευταίας Κρίσεως.
Α’. Ὅλα τά σημεῖα ὅπου ἔχουν νά γίνουν εἰς τήν μέλλουσαν κρίσιν, καθώς τά σημειώνουν αἱ θεῖαι γραφαί, θέλουν εἶναι ταῦτα· ὁ ἥλιος σκοτινιασμένος· ἡ σελήνη αἱματώδης ὡς ἀπό μαῦρον αἷμα· οἱ ἀστέρες πίπτοντες· ἡ θάλασσα ἠχοῦσα· ἡ γῆ ἀνοίγουσα βαθυτάτας φάραγγας· σεισμοί φοβεροί· πόλεμοι φρικτοί καί ἄλλα πολλά.
Β’. Ἡ κρίσις θέλει ἔλθη αἰφνιδίως, ὅταν κανείς δέν τό λογιάζῃ· ὅταν οἱ ἄνθρωποι ἁμαρτάνουν· ὅταν δέν ᾗναι πλέον καιρός νά μετανοήσουν καί νά διορθωθοῦν.
Γ’. Μέ φόβον μέγαν θέλει βρέξει ἀπό τόν οὐρανόν ἕνα πῦρ, ὅπου θέλει ῥουφήσει εἰς τάς φλόγας του καί ἀνθρώπους καί ζῶα καί φυτά καί χώρας καί ἀκροπόλεις, καί ὅλον τόν κόσμον· ὢ ποῖος ἐμπρησμός! ἄν μέλλουν νά ἔχουν τόσον φόβον τά ἀναίσθητα κτίσματα, πόσον ἀρά γε θέλουν νά ἔχουν οἱ ἁμαρτωλοί;
Τρεῖς πράξεις πρέπει νά κάμῃς εἰς ταύτην τήν μελέτην· α’. φόβον τῆς θείας δικαιοσύνης β’. συντριβήν καί μετάνοιαν διά τάς ἁμαρτίας σου γ’. δέησιν ταπεινήν εἰς τήν θείαν εὐσπλαγχνίαν.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Εκδοτικός Οίκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
