† Ἀρχιμανδρίτη Ἰωήλ Γιαννακόπουλου
Περιστατικὰ καὶ νουθεσίες τοῦ Ἀρχιμανδρίτη Ἰωήλ Γιαννακόπουλου σταχυολογηθεῖσες ἀπὸ τευχίδιο τοῦ †π. Ἐπιφάνειου Θεοδωρόπουλου.
Ὁ π. Ἰωήλ εἰργάζετο ἀκαταπαύστως. Καίτοι δὲ εἶχε κατὰ τὴν νεότητα αὐτοῦ προσβληθῆ ὑπὸ φυματιώσεως, ἐτήρει ἁπάσας τὰς νηστείας. Τούτων ἕνεκα συνεστήθη αὐτῷ ὑπὸ φίλου νὰ ἐλαττώσῃ καὶ τὴν νηστείαν καὶ τὴν ἐργασίαν. Ἡ ἀπάντησις αὐτοῦ: «Ἀγαπητὲ μου, ὁ ἄνθρωπος κἄπου θὰ ἀναλωθῇ, κἄπου θά λειώσῃ. Ἂν δὲν λειώσῃ εἰς τὴν ἐργασίαν, θὰ λειώσῃ εἰς τὴν ἁμαρτίαν. Δὲν ὑπάρχει δὲ μεγαλυτέρα εὐτυχία ἀπὸ τὸ νὰ λειώνῃ κανεὶς εἰς τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ. Ἐργασία καὶ θάνατος, αὐτὸ ἂς εἶνε τὸ σύνθημὰ μας. Ἂς ἐργασθῶμεν λοιπὸν, διότι θὰ αποθανωμεν».
ΠΗΓΗ: Τευχίδιον Ἐπιφάνειου Ἰ. Θεοδωρόπουλου: «ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ» (σελ. 21). ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΑΘΗΝΑΙ 1990.
Οἱ εἰκόνες τοῦ κειμένου, ἔχουν τεθεῖ ἀπὸ τὸν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
