ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΚΗ’
Περί ἱερωσύνης, ὅτι ἐκεῖνος πού ἀναλαμβάνει ἀναξίως τά καθήκοντα τοῦ Ἱερέως προετοιμάζει διά τόν ἑαυτόν τοῦ αὐστηροτάτην τιμωρίαν· ὅπως ἀντιθέτως, καί ἐκεῖνος, πού ἱερατεύει μετά προσοχῆς καί παραμένει ἄξιος τοῦ ὑπουργήματος, ὠφελεῖται ψυχικῶς πάρα πολύ.
Ἔλεγον διά τόν Ἀββᾶν Μᾶρκον τόν Αἰγύπτιον, ὅτι ἐπί τριάκοντα ἔτη παρέμενεν ἔγκλειστος, χωρίς νά ἐξέλθῃ οὐδόλως ἐκ τοῦ κελλίου του. Ὁ Πρεσβύτερος τῆς Σκήτης ἐσυνήθιζε νά μεταβαίνῃ εἰς τό κελλί του καί ἐκεῖ νά τελῇ τήν Θείαν Λειτουργίαν. Ὁ διάβολος, βλέπων τήν ὑπομονήν καί τήν ἀρετήν τοῦ Ἁγίου, ἐπανουργεύθη νά τόν πειράξῃ. Ὅθεν προητοίμασε πρός τούτο, διά καταλλήλων ὑποδείξεων, κάποιον ἐνοχλούμενον ὑπό ἀκαθάρτων πνευμάτων, νά τόν ἐπισκεφθῇ, μέ τό πρόσχημα, δῆθεν, νά λάβῃ τήν εὐχήν τοῦ Ἀββᾶ Μάρκου.
Οὗτος λοιπόν ἐπισκεφθείς τόν Ἅγιον, πρίν εἰσέτι τοῦ ἀπευθύνῃ ἄλλην λέξιν, λέγει πρός τόν Γέροντα:
– Ὁ Πρεσβύτερός σου ἐκπέμπει ἀκόμη ὀσμήν ἀπό ἁμαρτίας· μή τόν ἀφήσῃς λοιπόν ἄλλην φοράν νά εἰσέλθῃ εἰς τό κελλί σου.
Εἰς τούς λόγους τούτους ὁ θεῖος ἀνήρ, πού ἦτο πράγματι πιστός, ἀπήντησεν:
– Ὅλοι ἀφήνουν ἔξω τήν ἀκαθαρσίαν· σύ τήν ἔφερες κοντά μου. Μή λησμονῇς ὅμως τί γράφει ἡ Ἁγία Γραφή· «Μή κρίνετε ἵνα μή κριθῆτε» (Ματθ. ζ’ 1). Ἐάν εἶναι ἁμαρτωλός ὁ Πρεσβύτερός μου, θά τόν σώσῃ ὁ Θεός. Εἶναι δέ γεγραμμένον εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν· «εὔχεσθε ὑπέρ ἀλλήλων, ὅπως ἰαθῆτε» (Ἰακ. ε’ 16).
Τοῦτο εἰπών ὁ Ὅσιος προσηυχήθη ὑπέρ τοῦ ἐπισκέπτου του καί ἐδίωξε τόν δαίμονα ἀπ’ αὐτοῦ. Οὕτω ὑγιᾶ πλέον τόν ἄφησε νά φύγῃ. Μετά τήν ἐπίσκεψιν αὐτήν, μόλις ἦλθεν ὁ Πρεσβύτερος, κατά τήν συνήθειαν, ὁ Γέρων τόν ὑπεδέχθη μέ μεγάλην χαράν. Ὁ καλός Θεός, βλέπων τήν ἀκακίαν τοῦ Γέροντος, τοῦ ἔδειξεν μέ ἀποκαλυπτικόν σημεῖον. Ἰδού λοιπόν τί συνέβη, ὅπως διηγήθη ἀργότερα ὁ ἴδιος: Ὅταν ἐπρόκειτο ὁ Ἱερεύς νά σταθῇ ἔμπροσθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης, διά νά τελέσῃ τήν Θείαν Μυσταγωγίαν, εἶδε νά κατέρχεται εἷς Ἄγγελος καί νά θέτῃ τήν χεῖρα του ἐπάνω εἰς τήν κεφαλήν τοῦ Κληρικοῦ· κατόπιν αὐτοῦ ὁ Κληρικός ἔγινεν ὡς πύρινος στῦλος.
Ἀπό αὐτό τό περίεργον ὅραμα ἐξεπλάγη ὁ Γέρων. Ἐνῷ δέ συνείχετο ἀπό τήν κατάπληξιν αὐτήν, ἤκουσε μίαν φωνήν, πού τοῦ ἔλεγεν· «Ἄνθρωπε, διατί ἔχεις θαυμάσει δι’ αὐτό τό πρᾶγμα; Ἐάν ἕνας ἐπίγειος βασιλεύς δέν εἶναι δυνατόν νά ἀφήσῃ τούς μεγιστᾶνας του νά ἐμφανισθοῦν ρυπαροί ἐνώπιον του, ἀλλά τούς θέλει περιβεβλημένους μέ πολλήν λαμπρότητα, πόσῳ μᾶλλον ἡ Θεία Δύναμις δέν θά καθαρίσῃ ἀπό παντός ρύπου τούς λειτουργούς τῶν Ἁγίων Μυστηρίων, ὅταν στέκωνται ἔμπροσθεν τῆς οὐρανίου δόξης;».
Ἰδού καί ἕνα ἄλλο σχετικόν περιστατικόν. Ἕνας Πρεσβύτερος ἐπεσκέπτετο ἕνα Ἀναχωρητήν εἰς τό Ἀσκητήριόν του καί ἐτέλει ἐκεῖ τήν Θείαν Μυσταγωγίαν, ἐπειδή ὁ Ἀναχωρητής ἦτο ἔγκλειστος καί οὐδόλως ἐξήρχετο. Κάποτε λοιπόν ἐπεσκέφθη τόν Ἀναχωρητήν ἕνας ἄνθρωπος καί ἐξετόξευσε κατά τοῦ Πρεσβυτέρου ἀναριθμήτους κατηγορίας. Αὐταί αἱ κατηγορίαι ἐπηρέασαν τόν Ἀναχωρητήν καί διεμόρφωσαν εἰς τήν ψυχήν του μίαν ἀντιπάθειαν κατά τοῦ Πρεσβυτέρου. Ὅταν λοιπόν ἦλθε, κατά τήν συνήθειαν του, ὁ Πρεσβύτερος διά νά λειτουργήσῃ, δέν τοῦ ἤνοιξεν.
Ἀμέσως ὅμως ἠκούσθη φωνή λέγουσα πρός τον Ἀναχωρητήν· «οἱ ἄνθρωποι μοῦ ἀφῄρεσαν τό δικαίωμα τῆς κρίσεως». Συγχρόνως ὁ Ἀναχωρητής περιέπεσεν εἰς ἔκστασιν καί βλέπει τό ἑξῆς καταπληκτικόν ὅραμα: Βλέπει ἕνα χρυσό πηγάδι, ἕνα χρυσό σχοινί καί ἕνα κάδον χρυσόν· μέσα δέ εἰς τό πηγάδι ὑπῆρχεν ὕδωρ καθαρόν καί διαυγές. Ὑπεράνω τοῦ πηγαδιοῦ ἐστέκετο ἕνας λεπρός, ὁ ὁποῖος ἤντλει ἀπό αὐτό τό πηγάδι καί ἄδειαζε τό νερό. Ὁ Ἀναχωρητής, καίτοι ἐπεθύμει νά πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος, ἐν τούτοις συνεστέλλετο καί δέν ἔπινεν, ἐπειδή ἔβγαζε τό νερό ὁ λεπρός.
Τότε πάλιν ἀκούει δευτέραν φωνήν, πού τοῦ ἔλεγε:
Διατί δέν πίνεις ἀπό τό νερό; δέν βλέπεις μέ τί δοχεῖον ἀντλεῖ τό ὕδωρ ὁ λεπρός; Οὗτος ἀντλεῖ μόνον τό νερό καί τό ἀδειάζει.
Κατόπιν αὐτοῦ ὁ Ἀναχωρητής συνῆλθε καί ἀντελήφθη τήν σημασίαν τῆς ὀπτασίας. Ἀμέσως λοιπόν καλεῖ τόν Πρεσβύτερον καί τόν προέτρεψε νά τελέσῃ τήν Θείαν Μυσταγωγίαν, ὅπως καί πρότερον.
Πηγή: ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ (ΤΟΜΟΣ Δ’). Ἑπιμελείᾳ Βίκτωρος Ματθαίου Καθηγουμένου τῆς ἐν Κρονίζῃ Κουβαρᾶ Ἀττικῆς Ἱερᾶς καί σεβασμίας Δεσποτικῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως του Σωτῆρος. Ἀθῆναι 1966 (σελ. 489).
Ἡ εἰκόνα τοῦ θέματος, ἔχει τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
