Περὶ Ἀρχιερωσύνης

† Ἀρχιμανδρίτη Ἰωήλ Γιαννακόπουλου

Περιστατικὰ καὶ νουθεσίες τοῦ Ἀρχιμανδρίτη Ἰωήλ Γιαννακόπουλου σταχυολογηθεῖσες ἀπὸ τευχίδιο τοῦ †π. Ἐπιφάνειου Θεοδωρόπουλου.

Ἀξιοπρέπεια

Ἠρωτήθη παρὰ τινος ἀφελοῦς χριστιανοῦ:

– «Πάτερ Ἰωήλ, γιατὶ δὲν γίνεσαι δεσπότης;» Καὶ ἀπήντησε:

– «Τὴν διεύθυνσὶν μου τὴν ξέρουν: Ἰωήλ Γιαννακόπουλον, Ἀρχιμανδρίτην, Καλάμας».

– «Μὰ ἂν δὲν πᾶς νὰ τοὺς παρακαλέσῃς, δὲν θὰ σὲ κάμουν».

– «Ἂν κἄποιος παρακαλῇ νὰ τὸν κάμουν δεσπότη, εἶναι ἀξιοπρεπής; Τί λές;».

– «Μμ….. Βέβαια δὲν εἶνε».

– «Λοιπὸν μὲ συμβουλεύεις νὰ παύσω νὰ εἶμαι ἀξιοπρεπής;».

Χαρὰ – δόξα

Παρόμοια ἐρώτησις παρ’ ἄλλου:

– «Πάτερ Ιωήλ, γιατὶ δὲν φροντίζεις νὰ γίνῃς δεσπότης;».

– «Τί νὰ κερδίσω ἀπὸ τὸ δεσποτιλίκι; Δόξα ἢ χαρά;».

– «…………………………….»

– «Ἡ ἐργασία μου εἰς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ μοῦ δίνει πολλὴ χαρά. Λοιπὸν χαρὰ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ζητήσω, διότι ἔχω. Νὰ ζητήσω δόξα; Ἀλλ’ ἂν ἔχῃς χαρά, τί νὰ τὴν κάνῃς τὴν δόξα; Ἂν πάλι δὲν ἔχῃς χαρά, τί νὰ σοῦ κάνῃ ἡ δόξα;»

Οἱ πολλοὶ καὶ οἱ ὀλίγοι

Παρόμοια ἐρώτησις παρ’ ἄλλου:

– «Πάτερ Ἰωήλ, γιατὶ δὲν γίνεσαι δεσπότης;».

– «Τὸ ἔργο ποὺ κάνω δὲν ὠφελεῖ τὴν Ἐκκλησία;»

– «Δὲν ἀντιλέγω. Εἶναι πολύτιμο».

– «Ποῖοι εἶναι περισσότεροι; Ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν σκοπὸ νὰ γίνουν δεσποτάδες ἢ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν σκοπὸ νὰ ἑρμηνεύσουν τὴν Ἁγίαν Γραφήν;».

– «Ἐκεῖνοι πού ἔχουν σκοπὸ νὰ γίνουν δεσποτάδες».

– «Αἴ, λοιπόν, διατὶ νὰ κάμω ἕνα ἔργον διὰ τὸ ὁποῖον προσφέρονται πολλοὶ καὶ ὄχι ἕνα ἔργο διὰ τὸ ὁποῖον δὲν προσφέρεται σχεδὸν κανένας;».

Ἀξία καὶ ἀξίωμα

Παρόμοια ἐρώτησις παρὰ Κληρικοῦ:

– «Πάτερ Ἰωήλ, γιατὶ δὲν σὲ κάνουν δεσπότη; Ἔπρεπε νὰ εἶχες πρὸ πολλοῦ πάρει αὐτὸ τὸ ἀξίωμα!».

– «Τί ἔχει σημασία, τὸ ἀξίωμα ἢ ἡ ἀξία;».

– «Ἡ ἀξία βέβαια».

– «Αἴ, λοιπόν, ἂς φροντίσωμε νὰ ἀποκτήσωμε ἀξία καὶ ὄχι ἀξίωμα».

Ἀγάπη – ἀνάγκη – φόβος

Παρόμοια ἐρώτησις παρ’ ἄλλου Κληρικοῦ:

– «Πάτερ Ἰωήλ, πῶς δὲν ἐγίνατε ἀκόμη δεσπότης, σεῖς ποὺ ἔχετε τόσα προσόντα; Ὡς Ἀρχιερεὺς θὰ εἴχετε πολὺ περισσοτέρας δυνατότητας διὰ τὸ ἔργον σας, καθὼς καὶ πολλοὺς συνεργάτας».

– «Οἱ ἄνθρωποι ποὺ μᾶς πλησιάζουν μᾶς πλησιάζουν ἢ ἀπὸ ἀγάπην ἢ ἀπὸ ἀνάγκην ἢ ἀπὸ φόβον. Τώρα ποὺ δὲν ἔχω διοίκησιν κανεὶς δὲν μὲ φοβεῖται καὶ κανεὶς δὲν μὲ ἔχει ἀνάγκην. Ὅσοι μὲ πλησιάζουν μὲ πλησιάζουν ἀπὸ ἀγάπην καὶ μόνον. Ἂν ἤμουν ὅμως δεσπότης, θὰ μὲ ἐπλησίαζον καὶ πολλοὶ ἀπὸ φόβον ἢ ἀπὸ ἀνάγκην. Καὶ τὸ κακὸ εἶνε ὅτι δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς πάντοτε νὰ διακρίνῃ ποῖοι τὸν πλησιάζουν ἀπὸ φόβο ἢ ἀπὸ ἀνάγκη καὶ ποῖοι ἀπὸ ἀγάπη. Καλλίτερα λοιπὸν ποὺ εἶμαι ὅπως εἶμαι καὶ ξεύρω ποῖοι μὲ ἀγαποῦν».

Τὸ ἀνώτατον ἀξίωμα

Ἕτερον πρόσωπον ηὐχήθη εἷς τὸν π. Ἰωήλ:

– «Πάτερ μου, εὔχομαι γρήγορα δεσπότης. Θὰ ὠφελήσετε πολὺ περισσότερον τὴν Ἐκκλησίαν».

– «Νὰ μοῦ εὐχηθῇς καλλίτερα νὰ γίνω κάτι ἀνώτερο».

– «Τί; Ἀρχιεπίσκοπος; Μακάρι!».

– «Ὄχι. Ἀκόμη ἀνώτερο».

– «Πατριάρχης;».

– «Ὄχι. Ἀκόμη ἀνώτερο».

– «Μὰ δὲν ὑπάρχει τίποτε ἀνώτερο ἀπὸ Πατριάρχης».

– «Νὰ μοῦ εὐχηθῇς νὰ γίνω αὑτοκράτωρ».

– «Αὐτοκράαααατωρ;;;!!!».

– «Ναί, αὑτοκράτωρ. Ὄχι ὅμως μὲ ψιλή, ἀλλὰ μὲ δασεῖα».

– «Δὲν σᾶς ἐννοῶ».

– «Αὐτοκράτορες μὲ ψιλὴ εἶνε ἐκεῖνοι ποὺ ἐξουσιάζουν λαούς. Αὑτοκράτορες μὲ δασεῖα εἶνε ἐκεῖνοι ποὺ ἐξουσιάζουν τοὺς ἑαυτοὺς των, ποὺ εἶνε κύριοι καὶ ὄχι δοῦλοι τῶν παθὼν των. Αὐτὸ ἂς εὐχηθοῦμε νὰ γίνωμε. Εἶνε τὸ ἀνώτερο ἀπὸ ὅλα τὰ ἀξιώματα».

Πάντοτε δεύτερος

Πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ἐπικειμένης τῆς ἐκλογῆς βοηθοῦ τινος Ἐπισκόπου, ἐνεγράφη δεύτερος εἰς τὸ τριπρόσωπον ψηφοδέλτιον. Ὁ τότε Μητροπολίτης Μεσσηνίας, ἐλθὼν ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Καλάμας, ἀνεκοίνωσε τοῦτο εἰς τὸν π. Ἰώλ, ὅστις οὐδὲν ἐγνώριζε, καὶ προσέθηκεν:

– «Ἄντε, τὴν ἄλλη φορὰ θὰ ἔλθῃς πρῶτος».

– «Ὄχι, Σεβασμιώτατε», απήντησεν ἐκεῖνος, «Τοιοῦτος….κίνδυνος δὲν ὑπάρχει. Ἐγὼ πάντοτε δεύτερος θὰ ἔρχωμαι…..».