Κατά πόσους τρόπους ἐπέρχεται ἡ θεία παραχώρησις καί ἐγκατάλειψις, καί τί πρέπει νά κάμνωμεν εἰς τάς περιπτώσεις αὐτάς, ὥστε νά ἐπανέρχεται εἰς ἡμᾶς ἡ θεία Χάρις.
ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΚΕ’
Β’.Τοῦ Ἁγίου Μαξίμου.
Ὑπάρχουν τέσσαρες γενικαί περιπτώσεις ἐγκαταλείψεως τοῦ ἀνθρώπου ὑπό τοῦ Θεοῦ. Πρῶτον, ἡ κατ’ οἰκονομίαν, διά νά σωθῶσιν οἱ ἐγκαταλελειμμένοι διά τῆς νομιζομένης ἐγκαταλείψεως. Τό τοιοῦτον συνέβη εἰς τόν Κύριον (Ματθ. κζ’ 46, Μάρκ. ιε’ 34). Δεύτερον, ἡ πρός δοκιμήν ἐγκατάλειψις, ὅπως συνέβη εἰς τήν περίπτωσιν τοῦ Ἰώβ (Ἰώβ α’ 12, β’ 6) καί τοῦ Ἰωσήφ (Γέν. λζ’ 18 – 28), διά νά ἀναφανῶσιν ὁ μέν πρῶτος στήλη ἀνδρείας, ὁ δέ δεύτερος στήλη σωφροσύνης. Τρίτον, πρός πατρικήν παίδευσιν, ὥστε ὁ ἄνθρωπος, ταπεινοφρῶν ἐκ τῆς νομιζομένης ἐγκαταλείψεως, νά διαφυλάξῃ τόν πλούσιον θησαυρόν τῆς Χάριτος, ὅπως συνέβη εἰς τήν περίπτωσιν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Β’ Κορ. ιβ’ 7). Τέταρτον, ἡ ἐξ ἀποστροφῆς ἐγκατάλειψις, ὥστε οἱ ἄνθρωποι τιμωρούμενοι νά ὑποχρεωθῶσι πρός μετάνοιαν, ὅπως εἰς τήν περίπτωσιν τῶν Ἰουδαίων (Ἱερ. κε’ 8 – 13, Β’ Παραλ. λς’ 6 – 21, Λουκ. ιθ’ 41 – 44 καί ἀλλαχοῦ).
Ὅλοι αὐτοί οἱ τρόποι ἀποβλέπουν εἰς τήν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου καί εἶναι γεμᾶτοι ἀπό τήν καλωσύνην καί τήν φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ.
Πηγή: ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ (ΤΟΜΟΣ Δ’). Ἑπιμελείᾳ Βίκτωρος Ματθαίου Καθηγουμένου τῆς ἐν Κρονίζῃ Κουβαρᾶ Ἀττικῆς Ἱερᾶς καί σεβασμίας Δεσποτικῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως του Σωτῆρος. Ἀθῆναι 1966 (σελ. 466).
Οἱ Εἰκόνες τοῦ κειμένου, ἔχουν τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
