Ἔσεισας, ἀλλ’ ἔστησας αὖθις γῆν, Λόγε,
Τῆς σῆς γάρ ὀργῆς οἶκτός ἐστι τό πλέον.
Εἰς τούς τελευταίους χρόνους τῆς βασιλείας Θεοδοσίου τοῦ Μικροῦ ἐν ἡμέρῃ Κυριακῇ ὥρᾳ δευτέρᾳ, ἔγινε σεισμός εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν τόσον μέγας, ὥστε ἐκρημνίσθησαν τά τείχη αὐτῆς καί πολλά μέρη καί πολλαί οἰκίαι τῆς πόλεως, ἐξαιρέτως ὅμως ἀπό τό ἔμβασμα, τό καλούμενον Τρῳαδίσιον, ἕως τό χάλκινον Τετράπυλον. Ἐσυνέχισε δέ ὁ τοιοῦτος σεισμός μήνας τρεῖς. Τότε ὁ βασιλεύς ποιῶν λιτανείαν, μεθ’ ὅλου τοῦ λαοῦ, ἔλεγε ταῦτα δακρύων πρός τόν Θεόν· «Ρύσαι ἡμᾶς, Κύριε, τῆς δικαίας σου ὀργῆς καί δός συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. Ἐπειδή διά τῆς ἁμαρτίας ἡμῶν ἐσάλευσας τήν γῆν καί συνετάραξας αὐτήν, ἵνα σέ δοξάζωμεν τόν μόνον ἀγαθόν Θεόν ἡμῶν καί φιλάνθρωπον».
ΠΗΓΗ: ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΜΟΣ Α’ Σελ.671. ΕΚΔΟΣΙΣ Γ’ 1970.
Ἡ εἰκόνα τοῦ κειμένου ἔχει τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
