Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΚΘ’
Περί τῆς μετά τήν ἀνάστασιν ἀθανασίας τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος.
Α’. Κάθε ἄνθρωπος ἔχει νά ὑπάγῃ εἰς ἕνα τόπον τῆς ἄλλης ζωῆς, μένωντας ἀθάνατος κατά τήν ψυχήν καί τό σῶμα, ἤ εἰς τόν παράδεισον ἤ εἰς τήν κόλασιν. Τοῦτον τόν τόπον κάθε ἕνας τόν ἑτοιμάζει ἀπό ταύτην τήν ζωήν, ἤ μέ τά καλά του ἔργα ἤ μέ τά κακά.
Β’. Ὁ διάβολος μέ ὀλίγην ἡδονήν καί ἀπόλαυσιν προσωρινήν, μέ καλεῖ διά νά βάλω τήν ἀθανασίαν μου εἰς τήν κόλασιν καί συντρέχω.
Γ’. Ὁ Κύριος μοῦ φωνάζει νά βάλω μέ ὀλίγην μετάνοιαν τήν ἀθανασίαν μου εἰς τόν Παράδεισον, καί δέν συντρέχω· ὢ πόσον μωρός! ὢ πόσον ἄγνωστος εἶμαι ἐγώ!
Σήμερον στοχάσου συχνάκις τήν ἀθανασίαν σου, καί διά νά τήν λάβῃς εὐτυχῆ εἰς τόν Παράδεισον, βάλε μεσίτην εἰς τόν Θεόν τήν ὑπεραγίαν Θεοτόκον.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Ἐκδοτικός Οἶκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
