†Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
Γνώρισμα τῆς ἀληθοῦς μετανοίας εἶναι ἡ βαθειά συναίσθησις, ἡ συντριβή καί ἡ θλῖψις τῆς καρδίας, ἡ ὁποία θλίβεται διότι ἐλύπησε διά τῆς ἁμαρτίας καί παρώργισε τοιοῦτον φιλάνθρωπον Θεόν καί Πατέρα φιλόστοργον· εἶναι οἱ ἀναστεναγμοί, αἱ προσευχαί, αἱ νηστείαι, αἱ ἀγρυπνίαι, τά δάκρυα. Αὕτη ἡ μετάνοια εἶναι γνησία καί ἀληθής. Αὕτη ἡ μετάνοια εἶναι ὠφέλιμος, παρέχει ἄφεσιν εἰς τόν ἁμαρτωλόν, τόν καθιστᾶ ἀπό ἁμαρτωλόν εἰς μίαν στιγμήν δίκαιον, ἀπό ἐχθρόν φίλον τοῦ Θεοῦ καί οἰκεῖον Αὐτοῦ. Τοιαύτην μετάνοιαν πρέπει νά ἔχωμεν ὁσάκις ἁμαρτήσομεν. Τοιαύτην μετάνοιαν ἔδειξεν ὁ Προφητάναξ Δαβίδ, οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καί Παῦλος καί πολλοί ἄλλοι, καί διά τῆς μετανοίας οὐ μόνον ἐσώθησαν, ἀλλά καί πολλοί ἡγίασαν καί ἡ Ἐκκλησία τούς γεραίρει καί ἑορτάζει τήν μνήμην των.
(1884 – 1980)
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 35. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980.(Ἐγκόλπιον τσέπης).
