†Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
Καθώς τό δένδρον γινώσκεται ἐκ τοῦ καρποῦ οὕτω καί ἡ μετάνοια. Γνώρισμα τῆς ψευδοῦς μετανοίας εἶναι ὅταν ἡ μετάνοια γίνεται ἀκουσίως, ἐξ ἀνάγκης, χωρίς πόνον καί θλῖψιν τῆς καρδίας, χωρίς συντριβήν καί αἴσθησιν, χωρίς στεναγμούς καί δάκρυα. Τοιαύτην μετάνοιαν ἔδειξε ὁ Φαραώ, ὅστις εἰς κάθε πληγήν πού τοῦ ἤρχετο μετενόει καί μόλις παρήρχετο ἡ πληγή ἔμενε ἀμετανόητος. Τοιαύτην ψευδῆ μετάνοιαν ἔδειξαν οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ ὁποῖοι εἰς τάς συμφοράς καί δυστυχίας μετενόουν καί ἐνθυμοῦντο τόν Θεόν, ἀλλά μόλις παρήρχοντο αἱ συμφοραί ἐλησμόνουν τόν Θεόν. Τοιαύτην μετάνοιαν καί σήμερον ἔχουν οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὅταν ἔλθουν εἰς κίνδυνον ἤ συμφοράν μετανοοῦν καί ζητοῦν συγχώρησιν, ἀλλά μόλις παρέλθη ὁ κίνδυνος παρέρχεται καί ἡ μετάνοια. Ἡ τοιαύτῃ μετάνοια εἶναι ἀνωφελής.
(1884 – 1980)
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 37. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980.(Ἐγκόλπιον τσέπης).
