†Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
Μή ἀμελήσης, διότι μικρά ἀμέλεια σβεννύει τό φῶς, ἀλλά κατάβαλε πᾶσαν σπουδήν καί δύναμιν, ζητῶν πάντοτε μετά πίστεως τήν θείαν χάριν καί βοήθειαν καί γινώσκων ὅτι ἐν τῷ Θεῷ ποιήσωμεν δύναμιν. Ἔχε ὑπόδειγμα πάσης ἀρετῆς διά νά ἀκούσῃς ἐν καιρῷ τῆς ἀνταποδόσεως τῶν ἔργων ἑκάστου τῆς τοῦ Δεσπότου ἡμῶν γλυκυτάτης φωνῆς: «Εὖ δοῦλε ἀγαθέ καί πιστέ, εὖ ἐργάτα τοῦ μυστικοῦ ἀμπελῶνος μου, ἐπί ὀλίγων ἐφάνης πιστός ἐπί πολλῶν σέ καταστήσω, εἴσελθε εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου σου». Διά νά ἀξιωθῆς τῆς μακαρίας ταύτης φωνῆς τοῦ Κυρίου πρέπει νά ταπεινωθῇς. Διδάχθητι ἀπό τήν ταπείνωσιν τοῦ Κυρίου καί ζήτησε τό χάρισμα τῆς ταπεινοφροσύνης, ἵνα σέ ὑψώσῃ ὁ Κύριος καί εὐοδώσῃ τά ἔργα σου.
(1884 – 1980)
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 111. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980.(Ἐγκόλπιον τσέπης)
