Ψεύδει σοφῷ φυγοῦσα σαρκός τήν ὕβριν,
Ἀθλεῖς ἀληθῶς ἐκ ξίφους, Εὐφρασία.
Εὐφρασία ἡ Ἁγία Μάρτυς ἦτο ἐκ Νικομηδείας κατά τούς χρόνους τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει σϞ’ (290), καταγομένη ἀπό γένος ὀνομαστόν καί ἔχουσα γνώμην σώφρονα καί εὐσεβῆ. Αὕτη λοιπόν διαβληθεῖσα ὡς Χριστιανή καί μή πεισθεῖσα νά προσφέρῃ θυσίαν εἰς τούς δαίμονας, δέρεται δυνατά, καί ἐπειδή ἐπέμενεν εἰς τήν ὁμολογίαν τῆς τοῦ Χριστοῦ πίστεως παρεδόθη εἰς ἕνα βάρβαρον ὅπως την ἀτιμάσῃ. Ἐξηπατήθη ὅμως αὐτός ὑπό τῆς Ἁγίας μέ τοιοῦτον σοφόν τρόπον: Ὑπεσχέθη ἡ Ἁγία εἰς τόν βάρβαρον ἐκεῖνον, ὅτι, ἐάν αὐτός δέν τήν πειράξῃ, θέλει τοῦ δώσει ἰατρικόν τί, διά τοῦ ὁποίου θέλει διαμείνει ἄτρωτος ἐναντίον παντός ξίφους καί ἀκοντίου ἐχθρικοῦ. Ταῦτα δέ λέγουσα, προσέθηκε καί τοῦτο, ὅτι, ἐάν θέλῃς νά πληροφορηθῇς, ὅτι αὐτό τό ὁποῖον σοῦ λέγω εἶναι ἀληθές, δοκίμασον εἰς τόν ἰδικόν μου λαιμόν· καί εὐθύς ἐξέτεινε τόν λαιμόν της. Ὁ δέ βάρβαρος, νομίσας ὅτι τοῦ λέγει ἀληθῆ, καί κτυπήσας δυνατώτερα εἰς τόν λαιμόν της διά τοῦ ξίφους, ἀπέκοψε τήν ἁγίαν αὐτῆς κεφαλήν· καί οὕτω μείνασα ἀμόλυντος ἔλαβεν ἡ μακαρία τόν ἄφθαρτον στέφανον τοῦ Μαρτυρίου.
ΠΗΓΗ: ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΜΟΣ Α’ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ (ΣΕΛ. 453 -454) ΑΘΗΝΑΙ 1970.
