Τού † Ἀρχιμανδρίτη Δαμασκηνοῦ Ἀγαθωνίτη
Ὅταν ἄδικα σέ βρίζουν δέν θυμώνεις γιά τίς ὕβρεις
μά γαλήνια μειδιᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν σ’ ἔχουνε ξεχάσει κι ἐν πολλοῖς παραπετάξει
καί σύ μέσα σου γελᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν καθετί πού κάνεις, σκόπιμα τό μηδενίζουν,
συνετά δέν ἀντιδρᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν ἀντιμετωπίζεις τήν ἀνόητη τή στάση
καί τό μῖσος δέν μετρᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν τά τρελά τοῦ κόσμου καί τήν τόση ἀναισθησία
ἔμαθες νά προσπερνᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν ὅσα σέ ἀδικοῦνε, χωρίς ἴχνος ἀνθρωπιᾶς,
καί ἐσύ τούς συγχωρνᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν πρωτοκαθεδρίες μεγαλεῖα καί τιμές
ἀποφεύγεις, δέ ζητᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν ὅλα τά δικά σου, τά σκεπάζεις ταπεινά
καί γιά σένα δέν μιλᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν τά καλά σου ἔργα, τά φθονοῦν, τ’ ἀπαξιώνουν
καί σύ μῖσος δέν κρατᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν ὅσα λές καί κάνεις, τά προσβάλλουν, τ’ ἀγνοοῦν
καί τό δίκιο δέν ζητᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν σέ περιφρονοῦνε, σέ προσβάλλουν καί γελοῦνε
καί ὑπομένεις, σιωπᾶς, τότε ξέρεις νά νικᾶς!
Ὅταν ὅλα τ’ ἀναθέτεις στήν οὐράνια τή δίκη,
δίδαξες καί ἐδιδάχθης τήν ἀξία πὄχει ἡ Νίκη.
