(1884 – 1980)
… Ἐξακολούθησε τά μαθήματά σου καί μή κυττάζης τί κάμνει ὁ ἕνας καί ὁ ἄλλος, μόνον πρόσεχε εἰς τόν ἑαυτόν σου. ἐάν πολλοί ἀπό τούς συμμαθητάς τους εἶναι αἰσχροί, εἶναι ἀσεβεῖς, εἶναι βλάσφημοι, εἶναι ἀπειθεῖς, σύ μή τούς μιμηθῆς. Ὅταν ὁ Κύριος ἔστειλε τούς μαθητάς του εἰς τόν κόσμον νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιον τούς εἶπε· σᾶς στέλνω ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων, γίνεσθαι φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καί ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί. Καί σύ, τέκνον μου, εὑρίσκεσαι ὡς πρόβατον ἐν μέσῳ λύκων, γίνου φρόνιμος καί μή σέ ἐπηρεάση ἡ κακία τῶν φαύλων, αἰσχρῶν καί ἀσεβῶν. Μιμήθητι τήν μέλισσαν ἡ ὁποία γνωρίζει πολλούς τόπους, ἀκαθάρτους, δυσσώδεις, βρωμερούς, ἀλλά δέν σταματᾶ. Ἐκλέγει τά εὐώδη καί ἐκλεκτά ἄνθη τῶν θάμνων καί δένδρων καί συνάγει τό μέλι καί τό εὐῶδες καί ἀρωματικόν κηρίον. Ὅποιον βλέπεις καλόν, φρόνιμον, εὐσεβῆ, ἐνάρετον νά τόν μιμῆσαι, νά τόν συναναστρέφεσαι. Ὅποιον βλέπεις αἰσχρόν, βρωμερόν, ἀσεβῆ, βλάσφημον, ὑπερήφανον, φθονερόν, μνησίκακον μή τόν πλησιάζης, μή τόν συναναστρέφεσαι, ἀλλ’ οὔτε καί νά τόν κατακρίνεις, διότι ὁ Χριστός εἶπε· «μή κρίνετε ἵνα μή κριθῆτε, μή καταδικάζετε ἵνα μή καταδικασθῆτε».
Τούς γονεῖς σου νά ἀγαπᾶς, νά σέβεσαι, νά περιποιῆσαι, ὡσαύτως τούς ἀδελφούς σου, καί ἐάν δέν σέ ἀκοῦουν, σέ περιφρονοῦν, τότε νά μήν τούς λέγῃς τίποτε, μόνο νά προσεύχεσαι δι’ αὐτούς νά τούς δίδει ὁ Κύριος καλήν φώτισιν νά εἰρηνεύσουν ἀναμεταξύ των. Ἐπίσης νά προσεύχεσαι δι’ ὅλον τόν κόσμον νά δώσῃ ὁ Κύριος εἰρήνη καί νά αξιωθῶμεν οἱ πάντες τῆς Οὐρανίου καί ἀτελευτήτου ζωῆς καί Βασιλείας. Ἀμήν.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 27 – 28. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980. (Ἐγκόλπιον τσέπης)
