Μίαν λοιπόν τῶν ἡμερῶν μετά ταῦτα οἱ κάτοικοι τῆς Ἐφέσου ἐπανηγύριζον μεγάλην ἑορτήν τῆς ψευδοθεᾶς Ἀρτέμιδος, καί πάντες ἐλευκοφόρουν· ὁ δέ Ἰωάννης φορέσας σκοπίμως τά ἱμάτια τῆς ὑπηρεσίας τῆς καμίνου τοῦ λουτροῦ, ὅπως ἦσαν κεκαπνισμένα, ἀνέβη καί ἐστάθη εἰς ὑψηλόν τόπον, ἐκεῖ ὅπου ἦτο τό ἄγαλμα τῆς θεᾶς Ἀρτέμιδος· ἕνεκα δέ τούτου θυμωθέντες οἱ Ἐφέσιοι ἰδόντες αὐτόν ἐκεῖ, ἐλάμβανον λίθους καί ἔρριπτον κατά τοῦ Ἰωάννου. Ἡ Χάρις ὅμως τοῦ Θεοῦ, σκεπάζουσα τοῦτον, δέν ἐπέτρεπεν εἰς κανένα ἐκ τοῦ λαοῦ ἵνα ἐγγίσῃ ἐπάνω αὐτοῦ τάς χεῖρας· οἱ δέ ριπτόμενοι κατά τοῦ Ἰωάννου λίθοι ἐκτύπων τό εἴδωλον, τό ὁποῖον ἐκ τῶν πολλῶν κτυπημάτων τῶν λίθων ἐθραύσθη τελείως, γενόμενον συντρίμματα.
Τότε λοιπόν ὁ Ἰωάννης, ὑψώσας τήν φωνήν αὐτοῦ, λέγει πρός τόν λαόν ταῦτα: «Ἄνδρες Ἐφέσιοι, διατί εἶσθε τόσον μεθυσμένοι εἰς τήν πλάνην τῶν εἰδώλων; διατί ἐγκατελείψατε τόν Δεσπότην Θεόν τόν πάσης τῆς κτίσεως Δημιουργόν, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔκτισε καί σᾶς ἐτίμησε μέ λογικήν ψυχήν, καί ὑπετάγητε εἰς τά θελήματα τῶν δαιμόνων, οἱ ὁποῖοι χαίρουσι διά τήν ἀπώλειάν σας; Ἐξυπνήσατε λοιπόν καί ἔλθετε εἰς τόν ἑαυτόν σας ἐκ τῆς αἰσχρᾶς μέθης τῶν λογισμῶν, καί τόν σκοτασμόν τῆς ἀγνωσίας ἀπορρίψατε, ἀπομακρυνόμενοι ἀπό τῆς ματαίας δεισιδαιμονίας καί τῆς πατροπαραδότου πλάνης σας, καί γνωρίσατε τόν ἀληθινόν Θεόν, διά τοῦ ὁποίου θά λάβητε ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί ζωήν τήν αἰώνιον. Διά νά πληροφορηθῆτε δέ ὅτι εἶναι ἀνωφελῆ καί ἀδύνατα τά σεβάσματά σας, ἰδού εἴδετε ὅτι ἡ θεά σας Ἄρτεμις συνετρίβη ὑπό τῶν λίθων τῶν κατ’ ἐμοῦ ριπτομένων· ὅθεν ἤ βοηθήσατε αὐτήν διά νά γίνῃ ὅπως ἦτο πρότερον, ἤ ποιήσατε προσευχήν ἵνα ποιήσῃ εἰς ἐμέ κανέν θαῦμα ἤ νά μέ τιμωρήσῃ, διά νά ἴδω καί ἐγώ τήν δύναμίν της καί πιστεύσω εἰς αὐτήν».
ΠΗΓΗ: ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΜΟΣ Θ’ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ (ΣΕΛ. 569 – 570) ΑΘΗΝΑΙ 1963
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
