(1884 – 1980)
Ἡ π ρ ώ τ η μ ο υ σ υ μ β ο υ λ ή ἤ μᾶλλον ἐντολή τοῦ Θεοῦ εἶναι νά ἀγαπήσῃς τόν Θεόν μέ ὅλην σου τήν ψυχήν, τήν καρδίαν, τήν διάνοιαν καί δύναμιν. Διά νά δυνηθῶμεν νά ἀγαπήσωμεν τόν Θεόν πρέπει νά βιάσωμεν τόν ἑαυτόν μας, διότι τά καλά μέ κόπον καί πόνον κτῶνται … Εὐχαρίστει τόν Θεόν δι’ ὅλα τά ἀγαθά ποῦ σοῦ δίδει, καί τό περισσότερον πού σέ ἐφώτισε νά τόν γνωρίσῃς καί σέ ἔβγαλε ἀπό τήν πλάνην τοῦ πονηροῦ.
Δ ε υ τ έ ρ α μ ο υ σ υ μ β ο υ λ ή εἶναι νά ἀγαπᾶς τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Ἀγάπα κατά τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου καί τούς ἐχθρούς σου, κάμνε καλόν εἰς ὅσους σοῦ κάμνουν κακόν∙ ἀγάπα καί βοήθει τούς πτωχούς κατά τό δυνατόν …
Τ ρ ί τ η μ ο υ σ υ μ β ο υ λ ή εἶναι νά μή κατακρίνῃς οὐδένα ἀπό ἐκείνους πού ἁμαρτάνουν, διότι εἶπεν ὁ Κύριος μή κρίνετε καί οὐ μή κριθῆτε. Ἐάν βλέπῃς τινά ἁμαρτάνοντα καί καταλαμβάνεις ὅτι θά σέ ἀκούσῃ συμβούλευσέ τον νά ἀπέχῃ ἀπό τήν ἁμαρτίαν … Ἀπόφευγε τήν συναναστροφήν μετά τῶν κακῶν, ἀσεβῶν καί διεστραμμένων ἀνθρώπων.
Τ ε τ ά ρ τ η μ ο υ σ υ μ β ο υ λ ή εἶναι νά πηγαίνῃς τακτικά εἰς τήν Ἐκκλησίαν, νά προσεύχεσαι τακτικῶς καί νοερῶς ἐκεῖ πού περιπατεῖς ἤ ἐργάζεσαι λέγων τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με», τό «Δόξα σοι ὁ Θεός», τό «Ὑπεραγία Θεοτόκε βοήθει μοι» καί ἄλλας προσευχάς πού γνωρίζεις. Μελέτα τάς ἁγίας Γραφάς καί τά ἔργα τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἐνθυμοῦ πάντοτε τόν Θεόν, τόν θάνατον, τήν κρίσιν, τόν Παράδεισον, τήν κόλασιν.
Αἱ τοιαῦται σκέψεις, ἐνθυμήσεις καί διανοήσεις δέν ἀφίνουν τόν ἄνθρωπον εὐκόλως νά ἁμαρτάνῃ. Καί ἐν γένει ὅσα εἶναι σεμνά, ὅσα ἁγνά, ὅσα δίκαια, ὅσα εὔφημα ταῦτα πράττε. Δίδασκε δέ καί τούς ἀκούοντάς σε διά νά προκόψῃς καί ἀξιωθῆς τῆς αἰωνίου ζωῆς καί βασιλείας ἧς γένοιτο πάντας ἐπιτυχεῖν.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 30 & 31. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980. (Ἐγκόλπιον τσέπης)
