† Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
… Καίτοι εἶμαι Γέρων εὐχαρίστως θά σᾶς γράψω μετά δυσκολίας διά νά ἀναπαύσω καί καθησυχάσω τόν λογισμόν Σας.
Ἐγώ ὁ ἐλάχιστος καί ἁμαρτωλός δέν ἔχω γνώμην ἰδικήν μου διότι ἀπό τόν ἑαυτόν μου ὅταν καλῶς ἐξετάσω εὑρίσκω ὅτι οὐδέν καλόν, οὐδέν ἀγαθόν ἔχω. Ἀκολουθῶ τήν γνώμην τοῦ Οὐρανίου μας Πατρός τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, Ὅστις τούς Ἁγίους Αὐτοῦ ἐθαυμάστωσε, Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.
Τόν Ἅγιον Νεκτάριον ὁ Θεός τόν ἀνέδειξε Ἅγιον πρῶτος, καί ὕστερον οἱ ἄνθρωποι βλέποντες καί ἀκούοντες τά θαυμάσια Αὐτοῦ. Καί διατί τόν ἔκαμε Ἅγιον; Τόν ἔκαμε διά τήν ὁλόψυχον καί ὁλοκάρδιον ἀγάπην πού εἶχε πρός τόν Θεόν, τήν θερμήν πίστιν καί τήν μεγάλην Του ταπείνωσιν.
Ἐγώ ὡς πνευματικόν Του τέκνον, πού τόν παρηκολούθουν καί εἰς τάς Ἀθήνας καί περισσότερον εἰς τήν Αἴγιναν καί εἰς τό κελλίον του εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ἠσπάζετο τάς ἁγίας Εἰκόνας γονυπετής, ἐνίοτε πρηνής, πάντοτε δέ μετά δακρύων. Πῶς τολμῶσι οἱ πάντολμοι συκοφάνται καί ψευδοκατήγοροι καί τόν κατηγοροῦσι ὡς Εἰκονομάχον! Ἄς ἐμφραγῶσι τά ἀπύλωτα αὐτῶν στόματα. Αἰσχυνθήτωσαν καί ἐντραπήτωσαν. Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ἐπειδή ἐδόξασε τόν Θεόν ἐπί τῆς γῆς, ὁ Θεός τόν ἐδόξασε καί ἐν τῇ γῇ, ἐν ὅλῃ τῇ Οἰκουμένῃ καί ἐν τῷ Οὐρανῷ. Τούς δέ ὑπερηφάνους, φθονερούς, συκοφάντας Του ἡ Ἐκκλησία ἀναθεμάτισε καί ὁ Θεός θά τούς παραπέμψῃ τῷ αἰωνίῳ πυρί, ἐάν δέν μετανοήσωσι.
Ἄς εὐχηθῶμεν νά τούς δώσῃ ὁ Θεός καλήν καί ἀληθινήν μετάνοιαν. Αὐτή εἶναι ἡ γνώμη μου καί αὐτήν νά ἀσπασθῆτε διά νά ἔχετε καί τόν Ἅγιον Νεκτάριον βοηθόν καί μεσίτην πρός Θεόν.
Ἐγράφη 14 – 2 – 1980.
(1884 – 1980)
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 75. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980. (Ἐγκόλπιον τσέπης).
Οἱ Εἰκόνα καί οἱ φωτογραφία τοῦ κειμένου, ἔχουν τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
