Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΚΕ’
Περί τῆς ἀναβολῆς τοῦ καιροῦ.
Α’. Ἤμαρτον· λοιπόν ἤ κόλασις, ἤ μετάνοια· καί ἁμαρτάνω ἀκόμη; καί ζῶ εὐχαριστημένος μέ τήν ἐλπίδα πώς ἔχω νά μετανοήσω; ἄχ! ἀλλά ποῖος μέ βεβαιώνει πώς ἔχω νά τό ἐπιτύχω; ποῖος μέ βεβαιώνει πώς θά ἔχω καιρόν νά μετανοήσω;
Β’. Καί ἄν λάβω καιρόν, ἆρά γε θά ἔχω τόν τρόπον καθώς πρέπει νά μετανοήσω;
Γ’. Καί ἄν μετανοήσω, ποῖος ἠξεύρει ἄν μεταπέσω πάλιν εἰς τήν ἁμαρτίαν;
Στοχάσου πώς ὁ Θεός σοῦ δίδει τοῦτον τόν καιρόν, διά νά τόν μεταχειρισθῇς εἰς δόξαν του καί εἰς σωτηρίαν τῆς ψυχῆς σου· καί μή χάνῃς ἀπό αὐτόν οὐδέ μίαν ὥραν.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Ἐκδοτικός Οἶκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
