Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΙΓ’
Περί τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν.
Α’. Εἰς τήν φοβεράν φωνήν τῶν Ἀγγελικῶν σαλπίγγων θέλει ἀναστηθῆ τοῦτο μου τό κορμί ἀπό ἐκεῖνον τόν ἴδιον τόπον ὅπου κείτεται τεθαμμένον.
Β’. Θέλει κραχθῆ ἡ ψυχή μου ἀπό ὅθεν εὑρίσκεται, διά νά ἑνωθῇ δεύτερον μέ τό κορμί μου.
Γ’. Θέλει εἶναι ἀθάνατον τό κορμί μου ὁμοῦ μέ τήν ψυχήν μου· ἀλλά ποίαν ἀθανασίαν μέλλουν νά ἔχουν; ἤ ἀθλίαν διά τάς ἁμαρτίας ὅπου ἔπραξα, ἤ μακαρίαν διά τήν μετάνοιαν ὅπου ἔδειξα, καί διά τάς ἀρετάς ὅπου ἔκαμα.
Μεταχειρίσου κἄποιαν νηστείαν καί ἐγκράτειαν, ἤ ἄλλην κᾀμμίαν σκληραγωγίαν· καί ἄν δύνασαι δόσε καί ἐλεημοσύνην διά νά σοῦ χαρίσῃ ὁ Θεός ἕνα ἀληθινόν ἐσωτερικόν πόνον μετανοίας, καί κατανύξεως διά τάς ἁμαρτίας σου.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Εκδοτικός Οίκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
