Ἁγίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου (1815 – 1894)
* … Μέ κανένα τρόπο δέν μπορῶ νά συμφωνήσω μέ τήν γνώμη σας…, σάν νά μποροῦσε ὁ Χριστιανισμός νά μεταβάλλη τά δόγματά του, τούς κανόνες του, τίς ἁγιαστικές του τελετουργίες, γιά νά ἀνταποκριθῆ στό πνεῦμα κάθε ἐποχῆς καί προσαρμοσμένος στά μεταβλητά γοῦστα τῶν υἱῶν τοῦ αἰῶνος τούτου, νά μποροῦσε νά προσθέση ἤ νά ἀφαιρέση κάτι.
Ὁ Χριστιανισμός πρέπει νά παραμένη αἰώνια ἀμετάβλητος, χωρίς καθόλου νά ἐξαρτᾶται ἤ νά κατευθύνεται ἀπό τό πνεῦμα τῆς ἑκάστοτε ἐποχῆς. Ἀντίθετα ὁ ἴδιος ὁ Χριστιανισμός εἶναι διωρισμένος νά κυβερνᾶ καί νά διοικῆ τό πνεῦμα τοῦ αἰῶνος γιά καθένα ποῦ ὑπακούει στίς νουθεσίες του….
*Ἐμεῖς κηρύττουμε τήν διδασκαλία τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῶν ἁγίων Ἀποστόλων του καί τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας πού κατευθύνεται ἀπό τό ἅγιο Πνεῦμα. Συνάμα φροντίζουμε μέ κάθε δυνατό τρόπο νά διατηρήσουμε τήν διδασκαλία αὐτή ἀκεραία καί ἀπαραβίαστη στόν νοῦ καί στήν καρδιά σας. Παρουσιάζουμε κάθε σκέψι καί χρησιμοποιοῦμε κάθε λέξι μέ πολλή προσοχή, γιά νά μή σκιάσουμε μέ κανένα τρόπο αὐτή τήν λαμπρή καί θεία διδασκαλία. Κανείς δέν μπορεῖ νά πράξη διαφορετικά….
*Γιά ὅλο τό χρονικό διάστημα πού μεσολαβεῖ ἀπό τήν πρώτη παρουσία του στόν κόσμο μέχρι τήν δευτέρα του παρουσία, ὁ Χριστός ἔδωσε στούς ἁγίους Ἀποστόλους καί στούς διαδόχους τους τόν παρακάτω νόμο: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη… διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. 28, 19). Τοῦτο σημαίνει νά διδάσκετε ὄχι ὅ,τι κάποιος ἄλλος θά ἦταν δυνατόν νά σκεφθῆ, ἀλλά ὅ,τι ἐγώ παρήγγειλα, καί τοῦτο μέχρι τό τέλος τοῦ κόσμου. Καί συμπληρώνει: «Καί ἰδού ἐγώ μεθ’ ὑμῶν εἰμί πᾶσας τάς ἡμέρας, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν» (Ματθ. 28, 20).
Οἱ Ἀπόστολοι ἔλαβαν αὐτόν τόν νόμο καί θυσίασαν τήν ζωή τους γιά νά τόν τηρήσουν. Καί σέ αὐτούς πού ἤθελαν νά τούς ὑποχρεώσουν νά μή κηρύττουν ὅσα κηρύττουν ἐπ’ ἀπειλῇ τιμωρίας καί θανάτου, τούς ἀπαντοῦσαν: «Εἰ δίκαιόν ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀκούειν μᾶλλον ἤ τοῦ Θεοῦ, κρίνατε. Οὐ δυνάμεθα γάρ ἡμεῖς ἅ εἴδομεν καί ἠκούσαμεν μή λαλεῖν» (Πράξ. 4, 19 – 20).
Ὁ σαφής αὐτός νόμος παραδόθηκε ἀπό τούς Ἀποστόλους στούς διαδόχους τους, ἔγινε ἀποδεκτός ἀπό τούς δευτέρους καί ἔχει ἰσχύ διαχρονική στήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ. Ἐξ αἰτίας τοῦ νόμου τούτου ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ στῦλος καί ἡ βάσις τῆς ἀληθείας. Βλέπετε λοιπόν τί ἀπαραβίαστη σταθερότητα ἔχει; Μετά ἀπό αὐτό, ποιός θά εἶναι τόσο θρασύς νά ἀγγίξη πεισματικά ἤ νά κουνήση ὁτιδήποτε στό χριστιανικό δόγμα καί νόμο; …….
Πῶς θά μποροῦσε κανείς νά εἶναι τόσο θρασύς, πού νά διαστρέψη τά πάντα στό νόμο τοῦ Χριστοῦ, ὅταν αὐτό συνεπάγεται καταστροφή καί στούς δύο, ποιμένες καί ποίμνιο;….
* Ἡ σωστική δύναμις τοῦ χριστιανικοῦ νόμου δέν ἐξαρτᾶται καθόλου ἀπό μᾶς, ἀλλά ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Θεός καθιέρωσε ἐπακριβῶς τήν ἀκριβῆ ὁδό τῆς σωτηρίας. Ἔξω ἀπό αὐτήν δέν ὑπάρχει ἄλλη ὁδός, οὔτε θά μποροῦσε νά ὑπάρξη. Συνεπῶς καθένας πού διδάσκει μέ ὁποιονδήποτε διαφορετικό τρόπο, σημαίνει πώς παρεκκλίνει ἀπό τήν ἀληθινή ὁδό καί καταστρέφει τόν ἑαυτό του καί σᾶς…..
* Ὁ Πάπας ἄλλαξε πολλά δόγματα, χάλασε ὅλα τά Μυστήρια, ἀκύρωσε τούς κανόνες πού ἀφοροῦσαν τήν ρύθμισι τῆς Ἐκκλησίας καί τήν διόρθωσι τῶν ἠθῶν. Ὅλα πλέον ἄρχισαν νά πηγαίνουν ἀντίθετα στό θέλημα τοῦ Κυρίου, καί ἔγιναν χειρότερα καί πιό χειρότερα……
* Λύτρωσέ μας, Κύριε, ἀπό αὐτήν τήν εὐρεῖα ὁδό! Προτιμότερο ὅμως νά ἀγαπήσουμε κάθε στεναχωρία πού ὁ Κύριος διώρισε γιά τήν σωτηρία μας. Ἄς ἀγαπήσουμε τά χριστιανικά δόγματα καί ἄς βιάσουμε τό νοῦ μας μέ αὐτά, ἐπιβάλλοντάς του νά μή σκέπτεται διαφορετικά. Ἄς ἀγαπήσουμε τά χριστιανικά ἤθη καί ἄς βιάσουμε τήν θέλησί μας σ’ αὐτά, ὑποχρεώνοντάς την νά σηκώνη τόν ἐλαφρό ζυγό τοῦ Κυρίου ταπεινά καί ὑπομονετικά. Ἄς ἀγαπήσουμε ὅλες τίς χριστιανικές τελετουργίες καί ἀκολουθίες πού μᾶς νουθετοῦν, μᾶς διορθώνουν, μᾶς ἁγιάζουν. Ἄς βιάσουμε τήν καρδιά μας μ’ αὐτές, προωθώντας την νά μεταφέρη τίς προτιμήσεις της ἀπό τά γήϊνα καί τά φθαρτά στά οὐράνια καί ἄφθαρτα….
* Ἀφοῦ ἐννοήσατε πλήρως αὐτή τήν ἐπιβεβαίωσι, μή στεναχωρῆσθε ἄν κάτι στήν διδασκαλία μας φαίνεται αὐστηρό. Τό μόνο πού νά ἐπιζητῆτε εἶναι τό νά βεβαιωθῆτε ἄν εἶναι τοῦ Κυρίου. Καί ἐφ’ ὅσον βεβαιωθήκατε πῶς εἶναι τοῦ Κυρίου, δεχθῆτε την ὁλόψυχα, ὁσοδήποτε αὐστηρή ἤ ἐξαναγκαστική μπορεῖ νά εἶναι. Καί ὄχι μόνο μήν ἐπιθυμῆτε ἰδιαίτερη μεταχείρισι καί ἐπιείκεια στό δόγμα καί στό ἦθος, ἀλλά φεύγετε ἀπό αὐτά, σάν νά φεύγατε τό πῦρ τῆς γεένης. Ἀπό αὐτό δέν μποροῦν νά ξεφύγουν ὅσοι ἐπινοοῦν τέτοια πράγματα καί μέ αὐτά παρασύρουν τούς ψυχικῶς ἀδυνάτους νά τούς ἀκολουθήσουν. Ἀμήν.
29 Δεκεμβρίου 1863
(Ἀποσπασματικά ἀπό τό τεῦχος 20 τοῦ 1995 Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους).
ΠΗΓΗ: Ἀπό τό βιβλίο «ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ». ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ». Σελ. 71.
Οἱ Εἱκόνες στό κείμενο ἔχουν τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
