Λόγοι Βελίαρ Ὠριγένους οἱ λόγοι,
Οὕσπερ καθεῖλον προσκυνηταί τοῦ Λόγου.
Κατά τούς χρόνους τοῦ βασιλέως Ἰουστινιανοῦ τοῦ πρώτου, ἐν ἔτει φλε’ (535) ἦτο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ἄνθιμος ὁ Τραπεζούντιος ὁ τά τοῦ Εὐτυχοῦς φρονῶν δυσσεβῆ φρονήματα, ὅστις γενόμενος πρότερον Τραπεζοῦντος Ἐπίσκοπος, ὕστερον ἔγινεν Ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως· ἐπειδή δέ ἐφάνη αἱρετικός, ὡς εἴπομεν, ἀπεβλήθη μέν αὐτός τοῦ θρόνου ὑπό τῶν Ὀρθοδόξων καί ὑπό τοῦ τότε Πάπα Ρώμης Ἀγαπητοῦ, ἐχειροτονήθη δ’ ἀντ’ αὐτοῦ Πατριάρχης ὁ Μηνᾶς, ὁ ὁποῖος ἦτο πρότερον Πρεσβύτερος τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Ἐκκλησίας καί ξενοδόχος τοῦ Σαμψών. Διά τήν ἀφορμήν λοιπόν ταύτην ἐπανέστησαν Σεβῆρος καί Πέτρος ὁ Ἀπαμείας, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἄνθρωποι γεμᾶτοι αἱρέσεις συνιστῶντες τά τοῦ Ὠριγένους βλάσφημα δόγματα(¹)· ὅθεν ταράττοντες τήν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, προὐξένουν λύπην εἰς ὅλους τούς Ὀρθοδόξους. Διό ὁ βασιλεύς Ἰουστινιανός κατά τό δέκατον ἕβδομον τῆς βασιλείας του ἔτος συνεκρότησε Σύνοδον, ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐξ ρξε’ (165) Ἁγίων Πατέρων, μετά τοῦ ἁγιωτάτου Πατριάρχου Μηνᾶ, οἵτινες ἀναθεμάτισαν τούς ἀνωτέρω εἰρημένους καί τούς ὁμόφρονας αὐτῶν(²). Ἔκτοτε λοιπόν ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τήν τῆς Συνόδου ταύτης ἀνάμνησιν δοξάζουσα τόν Θεόν.
(¹) Τά βλάσφημα δόγματα τοῦ Ὠριγένους ἦσαν ταῦτα· ὅτι αἱ ψυχαί προϋπάρχουσι τῶν σωμάτων, ὅτι αὐταί μετά τόν θάνατον τοῦ ἑνός σώματος εἰσέρχονται εἰς ἄλλο σῶμα, ὅτι ἡ κόλασις ἔχει τέλος, ὅτι οἱ δαίμονες θά λάβωσι τό πρῶτον ἀξίωμα τῆς Ἀγγελικῆς χάριτος, ὅπερ εἶχον, ὅτι αἱ ψυχαί θά ἀναστηθῶσι γυμναί ἄνευ σωμάτων, ὅτι τά οὐράνια σώματα ἔχουσι ψυχάς καί ἄλλα ἀκόμη κακόδοξα. Σημείωσαι ὅμως, ὅτι οἱ μεταγενέστεροι διδάσκαλοι ἐποίησαν βιβλίον ἀπό τά τοῦ Ὠριγένους ὀρθά φρονήματα· ἐκ τούτων δέ εἶναι καί αἱ θαυμασταί ἑρμηνεῖαι ἅς ὁ Ὠριγένης κατέβαλεν εἰς τήν Πεντάτευχον, εἰς τόν Ψαλτῆρα καί εἰς ὅλην σχεδόν τήν Ἁγίαν Γραφήν, Παλαιάν τε καί Νέαν, ἐκ τῶν ὁποίων καί οἱ θεῖοι Πατέρες πολλά αὐτολεξεί ἠρανίσθησαν.
(²) Ἀναθεμάτισε δέ τόν Ὠριγένην, Δίδυμον, Εὐάγριον, Ζωόραν, Θεόδωρον τόν Μοψουεστίας καί Διόδωρον, τούς φρονοῦντας τά τοῦ Νεστορίου.
ΠΗΓΗ: ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΜΟΣ Ζ’ ΙΟΥΛΙΟΣ (ΣΕΛ. 480 ΑΘΗΝΑΙ 1970.
Ἡ Εἰκόνα τοῦ κειμένου ἔχει τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
