ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ ΥΠΟΘΕΣΙΣ α’
Τοῦ Ἁγίου Μαξίμου.
Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐκ περιέργειας ἀσχολεῖται μέ τάς ἁμαρτίας τῶν ἄλλων καί κατακρίνει τόν ἀδελφόν του, διότι τόν ὑποψιάζεται, ἀκόμη δέν ἤρχισε τό ἔργον τῆς μετανοίας, ἀλλ’ οὔτε καί ἀπεφάσισε νά ἐλέγξῃ τάς ἰδικάς του ἁμαρτίας, αἱ ὁποῖαι πραγματικῶς εἶναι βαρύτεραι καί ἀπό τήν μεγαλυτέραν ποσότητα μολύβδου· οὔτε ἀντελήφθη ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἀπό ποίαν αἰτίαν καθίσταται ὁ ἄνθρωπος βαρυκάρδιος, ἀγαπῶν τήν ματαιότητα καί ζητῶν τό ψεῦδος. Ἐξ ἀφορμῆς δέ αὐτῶν, ὡς ἀπερίσκεπτος καί προχωρῶν διά μέσου πνευματικοῦ σκότους, ἐγκαταλείπει τήν φροντίδα διά τάς ἰδικάς του ἁμαρτίας, ὥστε νά ἀπαλλαγῇ αὐτῶν, καί ἀσχολεῖται διά τῆς φαντασίας του μέ τάς ἁμαρτίας τῶν ἄλλων, ἀνεξαρτήτως ἐάν ἔχουν γίνει πραγματικῶς ἤ νομίζῃ αὐτός, ἐξ ὑπονοίας, ὅτι ἔχουν γίνει.
Πηγή: ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ (ΤΟΜΟΣ Γ’). Ἑπιμελείᾳ Βίκτωρος Ματθαίου Καθηγουμένου τῆς ἐν Κρονίζη Κουβαρᾶ Ἀττικῆς Ἱερᾶς καί σεβασμίας Δεσποτικῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως του Σωτῆρος. Ἀθῆναι 1964 (σελ. 19).
Ἡ Εἰκόνα τοῦ κειμένου, ἔχει τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
