Ὁ ἐκ Πεταλιδίου Μεσσηνίας ὁρμώμενος ταπεινός Ἱερεύς, ὁ ἀκτήμων καί ἀχρήματος Ἱερομόναχος, ἀφιέρωσε ὁλοκληρωτικά τή ζωή του στή διακονία τοῦ μυστηρίου τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως μέ μόνιμο σύνθημά του· «νά μή χαθεῖ ψυχή ἀνθρώπου». Μή ὑπολογίζοντας ἀποστάσεις καί χρόνο πορευόταν ἀσταμάτητα στό ἔργο του πού δέν ἦταν ἄλλο ἀπό αὐτό τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν, καί στήν ἐλεημοσύνη κάθε πτωχοῦ καί ἀνήμπορου· ἔλεγε χαρακτηριστικά· «ὅταν παιδί μου κάποιος μοῦ ζητάει βοήθεια, τότε βλέπω τό Χριστό». Στό νοσοκομεῖο τῆς Λαμίας δαπανοῦσε ἀμέτρητες ὧρες κάθε ἑβδομάδα γιά τήν σωτηρία τῶν ἀσθενῶν μέ τά μυστήρια τῆς Ἱερᾶς ἐξομολογήσεως καί τῆς Θείας Κοινωνίας.
Ὁ Ὅσιος Πατήρ ἡμῶν Βησσαρίων ὁ Ἀγαθωνίτης ἦταν ἕνας ἀφανής Ἅγιος Λευΐτης καί πραγματικός Ποιμένας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, γι’ αὐτό καί ὁ Κύριός μας δέν τον ἁγίασε ἁπλά, ἀλλά τοῦ κράτησε τό σῶμα σέ ἀφθαρσία.
Κοιμήθηκε έν ειρήνῃ τήν 22 Ἰανουαρίου 1991.
Τό τίμιον λείψανο του Ὁσίου Βησσαρίωνος βρέθηκε ἄφθαρτο στίς 3 Μαρτίου 2006, καί ἔκτοτε παραμένει ἄφθαρτο.
Την 14η Ἰουνίου 2022 ἡ Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀποφάσισε τήν ἁγιοκατάταξη τοῦ Ὁσίου Βησσαρίωνος.
