†Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
Ἐκεῖνο τό ὁποῖο πρέπει νά προσέξουμε γιά νά ἔχουμε τόν Θεό βοηθό καί τούς Ἁγίους νά μᾶς βοηθοῦν, σέ κάθε ἀνάγκη καί περίσταση, κάθε ἀσθένεια καί συμφορά, εἶναι νά γίνουμε καί ἐμεῖς ἅγιοι. Ἐάν δέν ἦταν δυνατόν δέ θά ἔλεγε ὁ Θεός· «ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγώ ἅγιός εἰμι» (Α’ Πέτρου 1, 16).
Ἐάν δέν ἦταν δυνατόν δέν θά εἴχαμε τούς Ἁγίους Πάντας, Ἁγίους, ἐπειδή καί ἐκεῖνοι ἄνθρωποι ἦσαν σάν καί ἐμᾶς. Ἑπομένως νά μή προφασιζόμαστε προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις.
Γιά νά γίνουμε, ὅμως, ἅγιοι πρέπει νά ἀγαπήσουμε τόν Θεό μέ ὅλη μας τήν ψυχή καί μέ ὅλη μας τήν καρδιά, καί νά μιμηθοῦμε καί ἐμεῖς τούς Ἁγίους. Οἱ Ἅγιοι, ὅμως, πού ἁγίασαν, δέν ἁγίασαν ἔτσι ἁπλά. Ἁγίασαν διότι εἶχαν πίστη πρός τόν Θεό, ἡ δέ πίστη ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο πρός τήν ἀγάπη, ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής: «ὁ πιστεύων, φοβεῖται, ὁ φοβούμενος ταπεινοῦται, ὁ ταπεινούμενος πραΰνεται, ὁ πραΰς καθαίρεται, ὁ καθαρθείς ἐλλάμπεται, ὁ δέ ἐλλαμφθείς ἀξιοῦται συγκοιτασθῆναι τῷ νυμφίῳ Χριστῷ».
Ἡ πίστι ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στόν φόβο. Σέ ποιό φόβο! Στό νά φοβᾶται τήν ἁμαρτία. Νά φοβᾶται νά μή λυπήση τόν Θεό. Ὁ φοβούμενος γίνεται ταπεινός, καί ἐκεῖνος πού εἶναι ταπεινός, σ’ αὐτόν κατοικεῖ τό πνεῦμα τό Ἅγιον. Ὅταν ταπεινούμεθα, τότε θά κατοικήσει ὁ Θεός μέσα μας…
Ὅποιος ἔχει πίστη θερμή στόν Θεό, ταπείνωση καί ἀγάπη ὁλόψυχη στόν Θεό καί τόν πλησίον, ἐκεῖνον ὁ Θεός τόν φυλάττει καί δέν μποροῦν οἱ ἐχθροί νά τόν βλάψουν.
(1884 – 1980)
ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΣΟΦΕΣ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ» σελ. 99. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 2020.
Οἱ Εἰκόνες τοῦ κειμένου, ἔχουν τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
