Κυροῦ Ἀρχιεπισκόπου Πατρῶν καί Ἠλείας Ἱεροθέου
Κατά τό Εὐαγγέλιον μόνος Θεός εἶνε ὁ ἀποκαλυφθείς διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ· ὅστις δέν δέχεται τό χριστιανικόν περί θεότητος δόγμα δέν εἶνε μόνον ἐκτός τῆς χριστιανικῆς θρησκείας, ἀλλά καί ἄθρησκος καθ’ ὁλοκληρίαν ἄθεος. Θέλετε τάς ἀποδείξεις; Ἰδού. Ἦσαν ἄθρησκα τά ἀρχαῖα ἔθνη; Βεβαίως εἶχον τάς θεότητάς των. Κυττάξατε ἐν τούτοις· ἐδῶ εἶνε ἐπιστολή τοῦ θείου Παύλου πρός τούς Ἐφεσίους, (Κεφ. β’, 12) ὁ Παῦλος λέγει ὅτι οἱ ἀρχαῖοι λαοί, οἱ «χωρίς Χριστοῦ» ἦσαν «ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ». Ἡ γνώμη αὕτή τοῦ ἁγίου Παύλου στηρίζεται εἰς ρητάς διαβεβαιώσεις αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἰδού Εὐαγγέλιον κατά Ἰωάννην (Κεφ. Ι’, 30) «Ἐγώ (ὁ Ἰησοῦς) καί ὁ πατήρ ἕν ἐσμέν». Παρατηρήσατε καί τοῦτο ἀκόμη (Ἰωάν. Κεφ. ΙΔ’, 6) «Οὐδείς ἔρχεται πρός τόν πατέρα εἰ μή δι’ ἐμοῦ». Καί αὐτό τό ἄλλο. «Ὁ μή τιμῶν τόν Υἱόν (ὁ μή δεχόμενος δηλαδή αὐτόν, ὡς ἕν μετά τοῦ Πατρός) ο ὐ τ ι μ ᾷ τ ό ν Π α τ έ ρ α τόν πέμψαντα αὐτόν». (Ἰωάν. Ε’, 23). Δέν εἶνε ἀνάγκη νά σᾶς ἀναπτύξω τήν σημασίαν τῶν χωρίων τούτων. Ὁμολογία Θεοῦ, θεωρεῖται μόνη ἡ Ὁμολογία τοῦ Χριστιανικοῦ Θεοῦ Πατρός, Υἱοῦ καί Ἁγίου Πνεύματος. Οἱονδήποτε δέ σύστημα θρησκευτικόν, φιλοσοφικόν, ὀμολογοῦν θεότητα ἀσχέτως πρός τήν χριστιανικήν ἀποκάλυψιν καί ἀπομακρυνόμενον τοῦ δόγματος αὐτῆς χαρακτηρίζεται ἀπό τόν Κύριον ἡμῶν καί ἀπό τόν Παῦλον ὡς ἀ θ ε ΐ α. Εἰμπορεῖ τοῦτο νά στεναχωρῇ τούς ὀπαδούς τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονος, διότι φανερώνει πρός τήν κοινήν γνώμην τόν ἀληθῆ χαρακτήρα. Ἀλλ’ ὁ Χριστός τά εἶπεν, ὁ Παῦλος τά ἔγραψε καί οἱ Μασσόνοι, ἄν θέλουσιν, ἄς διδαχθῶσιν.
Θεϊσμός ἄνευ Χριστιανικῆς ὁμολογίας κηρύσσεται, ὡς βλέπετε, ἀπό τό Εὐαγγέλιον ἀθεΐα, καί δέν χρειάζεται μεγάλη φιλοσοφία διά νά ἐννοήσῃ τις ὅτι καί ε ἶ ν ε ἀ λ η θ ῶ ς ἀ θ ε ΐ α. Σᾶς ἐρωτῶ· εἰμπορεῖ ποτε κ ί β δ η λ ο ν ν ό μ ι σ μ α ν ά ἀ π ο τ ε λ έ σ ῃ π ε ρ ι ο υ σ ί α ν; Ἅ! διά νά εἶμαι, ἀκριβέστερος, εἰμπορεῖ φ α ν τ α σ τ ι κ ό ς π λ ο ῦ τ ο ς νά περάσῃ ὡς ἀ λ η θ ή ς π λ ο ῦ τ ο ς; Καί τό μ η δ έ ν εἰμπορεῖ ποτέ νά θεωρηθῇ ὡς κ ἄ τ ι τ ι; Τί εἶναι ὁ Μέγας Ἀρχιτέκτων τῶν Μασσόνων ἐνώπιον τοῦ χριστιανικοῦ κριτηρίου; Μία κ ι β δ η λ ί α τ ῆ ς θ ε ό τ η τ ο ς, μία ἁπλή φαντασία, ἕν μηδέν. Καί ἰδού διατί ἡ Μασσονική ὁμολογία τοῦ μεγάλου Ἀρχιτέκτονος, ἐκτός τοῦ ὅτι εἶνε ἀντιχριστιανική, εἶνε κατά τό Εὐαγγέλιον καί κατά τήν λογικήν ὁμολογία ἄ θ ε ο ς.
….. Ποία εἶνε ἡ περί Θεότητος ὁμολογία ἑνός χριστιανοῦ; Ὅλαι αἱ χριστιανικαί Ἐκκλησίαι συμφωνοῦσιν εἰς αὐτήν· εἶνε ἐκείνη τήν ὁποίαν ἀνέγραψε τό Σύμβολον τῆς Πίστεως. Ὁμολογία πίστεως εἰς τόν ἕνα καί τριαδικόν Θεόν, τόν Πατέρα, τόν Υἱόν καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον.
(1839-1903)
Τό ἀνωτέρω κείμενο ἀποτελεῖ ἀπόσπασμα ἀπό συνέντευξη πού δόθηκε ἀπό τόν κυρό Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερόθεο σέ δημοσιογράφο, μεταξύ τῶν ἐτῶν 1897 καί 1899. Διαλαμβάνεται δέ, στό βιβλίο «Ὁ μασονισμός ἐν Ἑλλάδι ἀποκαλυπτόμενος» σελ. 27 – 45, ἔκδοσις τοῦ Συλλόγου «Ὀρθοδοξίας» ἐν Πάτραις 1902.
Πηγή: Τό βιβλίο τοῦ Νικολάου Ι. Φλιππόπουλου «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΜΑΣΟΝΙΣΜΟΣ» ΑΘΗΝΑΙ 1972.
Ἡ Εἰκόνες τοῦ κειμένου, ἡ ἔντονος γραφή καί τό θέμα ἔχουν τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
