Προφητικές ὑποθῆκες ἀνθολογημένες ἀπό τό βιβλίο «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ» Τοῦ Ἐπισκόπου κυροῦ Αὐγουστίνου Καντιώτου.
Τί πρέπει νά κάνουμε, εὑρισκόμενοι σ’ αὐτό τόν αἰῶνα – σ’ αὐτή τή γῆ, γιά νά μείνουμε μέ τό Χριστό; Ἰδού τί μᾶς συμβουλεύει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἕνα ὅπλο πανίσχυρο, πού πρέπει πάντοτε νά ἔχουμε μαζί μας οἱ Χριστιανοί, εἶνε ἡ προσευχή. Νά μήν εἴμαστε ἄοπλοι σ’ αὐτή τήν σκληρά μάχη.
«Τό λοιπόν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περί ἡμῶν» (Β’ Θεσ. 3, 1). Σ’ αὐτά τά χρόνια πού ζοῦμε, σᾶς παρακαλῶ πολύ, λέει ὁ Ἀπόστολος, προσεύχεσθε γιά μένα. Ἕνας Παῦλος παρακαλοῦσε τούς Χριστιανούς τῆς Θεσσαλονίκης, νά προσεύχωνται γι’ αὐτόν! Τό σκεφτήκατε αὐτό; Ἄν ὁ Παῦλος εἶχε ἀνάγκη ἀπό τίς προσευχές τῶν Χριστιανῶν, πόσῳ μᾶλλον ἐμεῖς;
Ἀλλ’ ἐμεῖς αὐτή τήν προσευχή, πού εἶνε ὅπλο ἰσχυρό – πανίσχυρο γιά ὅλες μας τίς ἀνάγκες, ὑλικές καί πνευματικές, τήν ἀμελοῦμε.
Ἔχουμε μεγάλο καί σκληρό ἀγῶνα. Πρέπει νά νικηθοῦν οἱ δαίμονες. Καί πρέπει νά νικήσῃ ὁ χριστιανισμός. Βοηθῆστε κ’ ἐσεῖς, οἱ Χριστιανοί. Καί σήμερα, ἄν δέν ἔχουν ἐπιτυχία οἱ ἐπίσκοποι καί οἱ ἱεροκήρυκες, αἰτία εἶνε ὅτι δέν προσεύχονται γι’ αὐτούς οἱ Χριστιανοί. Ἄν πίσω ἀπό κάθε ἐπίσκοπο, πίσω ἀπό κάθε κήρυκα τοῦ Εὐαγγελίου, ὑπῆρχαν δέκα ἄνθρωποι νά προσεύχωνται, γιά νά τούς δυναμώνῃ ὁ Θεός καί νά τούς φωτίζῃ, θαύματα θά γίνοταν. Τώρα ἐμεῖς εἴμαστε θεομπαῖκτες. Βλέπεις τόν κήρυκα τοῦ Εὐαγγελίου ν’ ἀνεβαίνῃ στόν ἄμβωνα; Παρακάλεσε τό Θεό νά τόν φωτίσῃ, γιά νά πῇ πέντε λόγια σωστά. Βλέπεις τόν ἱερέα; Παρακάλεσε τό Θεό νά τόν δυναμώσῃ στόν σκληρό αὐτό ἀγῶνα πού ἔχουμε.
Στήν προσευχή βλέπει ὁ ἄνθρωπος θαύματα
Ἔτσι νά κάνετε κ’ ἐσεῖς, καί ὁ Κύριος θά σᾶς σώσῃ καί ἀπό σωματικούς κινδύνους καί ἀπό πνευματικούς κινδύνους· μεγάλα καί θαυμαστά θά ποιήσῃ ὁ Κύριος. Μεγάλα ἐν Χριστῷ. Ὄχι ἐμεῖς οἱ μικροί καί ἀνάξιοι, ἀλλά ἡ δύναμις τοῦ Κυρίου, «ἡ θεία χάρις ἡ πάντοτε τά ἀσθενῆ θεραπεύουσα καί τά ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα» (ἀκο. Χειροτονίας).
Ὁ Θεός θά δώσῃ τή χάρι, ὅταν ὑπάρχῃ ταπείνωσι, ἀγάπη, συναίσθησι ὅτι εἴμεθα ἕνα μηδενικό. Καί τά μηδενικά ἀξιοποιοῦνται. Διαβάστε τό βιβλίο «Ἀκολούθει μοι». Ἐκεῖ, στό τέλος, γράφει· τά μηδενικά ἀξιοποιοῦνται, ὅταν ὑπάρχῃ μπροστά ἡ μονάδα (σ. 461). Ἄν ἔχῃς ἕνα μηδενικό, γίνεται δέκα· ἄν ἔχῃς δύο μηδενικά, γίνεται ἑκατό· ἄν ἔχῃς τρία μηδενικά γίνεται χίλια…. Ἡ συναίσθησι τῆς μηδαμινότητός μας ὅταν ἔχουμε μπροστά τόν Ἕνα. «Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν» (Ψαλμ. 59, 14)….
Σανίς σωτηρίας ὁ Σταυρός
Δυστυχῶς, δέν εἴμεθα ἐκεῖνοι πού ἔπρεπε νά εἴμεθα. Τό ξέρουμε ὅλοι πῶς πρέπει νά εἴμεθα. Καί, ἐπειδή δέν εἴμεθα, ἀναστενάζομε. Καί ὁ θρῆνος τῆς ψυχῆς εἶνε, διότι λείπει ἡ ἁγιότης. Δέν εἴμεθα ἅγιοι….
Ὄχι ψευτοαγιωσύνη, ὄχι ψευτοευσεβισμός, ἀλλά εἰλικρινῆ καί ἅγια καρδιά νά ἔχωμε. Καί ἄν κάπου – κάπου πέφτουμε, καί πάλι νά σηκωνώμεθα. Καί ἐάν χιλιάκις, λέει ὁ Χρυσόστομος, πέσῃς, χιλιάκις νά σηκωθῇς. Ποτέ μήν ἀπελπιστῇς. Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ εἶνε ὠκεανός ἀπέραντος καί ἀνεξάντλητος. «Μέγας εἶ, Κύριε»!
Καί ὁ ἱερός Αὐγουστῖνος, ὁ ὁποῖος ἐγνώρισε βαθειά τόν ἄνθρωπο, λέει· εἴμεθα ὡς σανίς ἐπί ὠκεανῷ….
Αὐτή εἶνε μία εἰκών καί μία παράστασις. Ὠκεανός εἶνε ἡ ζωή μας, κύματα ἄγρια καί φοβερά μᾶς περικυκλώνουν, καί μέσα στά κύματα αὐτά ἡ μόνη ἐλπίς μας εἶνε νά πιάσωμε τό σταυρό, τήν σανίδα τῆς σωτηρίας μας.
Λέει ὁ ἱερός Αὐγουστῖνος· «Μόλις καί μετά βίας ὡς ἐπί σχεδίας πλέομεν».
Αὐτός ὁ σταυρός εἶνε ἡ σωτηρία μας. «Σταυρέ τοῦ Χριστοῦ, βοήθει μοι».
(20 Απριλίου 1907 – 28 Αυγούστου 2010)
Πηγή: «Εἴμαστε προετοιμασμένοι γιά διωγμούς καί κατακόμβες; Προφητικές ὑποθῆκες ἀνθολογημένες ἀπό τό βιβλίο ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτου» Ἒκδοσις – προσφορά «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2011. (Σελ. 34)
Οἱ Εἱκόνες τοῦ κειμένου, ἔχουν τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
