Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΚΔ’
Περί τῆς αἰωνίου κολάσεως.
Α’. Ἡ κόλασις εἶναι, τό νά ὑστερηθῇ τινάς τόν Θεόν γιά πάντα.
Β’. Εἶναι τό νά καίεται τινάς μέσα εἰς τό πῦρ διά πάντα.
Γ’. Εἶναι τό νά ἀπελπίζεται τινάς διά πάντα χωρίς θεραπείαν· ὢ τί φοβερόν εἶναι τοῦτο τό πάντοτε! ὢ τί ἀνυπόφορος εἶναι αὕτη ἡ αἰωνιότης!
Εὐχαρίστησαι τόν Κύριον ὅπου σέ ἠλέησε καί σοῦ ἔδωκε καιρόν μετανοίας· καί παρακάλεσαί τον νά σοῦ ἐντυπώσῃ εἰς τήν ἐνθύμησιν αὐτήν τήν αἰωνιότητα τῆς κολάσεως· διότι αὐτή μόνη εἶναι ἀρκετή νά σέ σωφρονίσῃ.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Ἐκδοτικός Οἶκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
