Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΙΕ’
Περί τῆς φανερώσεως τῆς συνειδήσεως ἐν τῇ μελλούσῃ κρίσει.
Α’. Ἀπό ὅλας τάς ἁμαρτίας μου οὐδεμίᾳ θέλει κρυφθῆ τότε, ἤ νά σιωπηθῇ· ἀλλά ὅλαι θέλουν φανερωθῆ· ὅλαι θέλουν ἀναγνωσθῆ· ὅλοι θέλουν τάς ἀκούσει· καί τί λογῆς σύγχυσις καί καταισχύνη θέλει εἶναι τότε ἡ δική μου;
Β’. Πόσαι ἁμαρτίαι κρυφαί ἔχουν τότε νά φανερωθοῦν, τάς ὁποίας οὐδέ ἐγώ ὁ ἴδιος ἤξευρα; πόσαι κακίαι ἐσωτερικαί ὅπου δέν τάς ἐστοχάσθηκα; καί ποίαν πρόφασιν ἔχω νά εἰπῶ τότε δι’ αὐτάς;
Γ’. Ὁ Θεός θέλει βάλει τότε ἀπό τό ἕνα μέρος τάς εὐεργεσίας καί χάριτας ὅπου μοῦ ἔκαμε καί ἀπό τό ἄλλο μέρος τάς ἁμαρτίας μου καί τήν κακήν μεταχείρισιν ὅπου ἔκαμα εἰς τά μυστήρια εἰς τό ἅγιόν του σῶμα καί αἷμα, εἰς τάς ἐμπνεύσεις καί τούς φωτισμούς ὅπου μοῦ ἔστειλε καί εἰς ὅλας τάς ἄλλας του χάριτας· καί λοιπόν ποῖος φόβος καί ποία ἀπελπισία ἔχουν νά μέ περιβάλουν τότε;
Ἀναχώρησαι σήμερον κἄν δι’ ὀλίγην ὥραν εἰς ἕνα ἥσυχον τόπον καί ἐξέτασαι καλά τήν συνείδησίν σου, ὄχι μόνον διά τά εσωτερικά πάθη, ἀλλά καί διά τάς ἐξομολογήσεις ὅπου ἔκαμνες καί ὅσας ἁμαρτίας ἔχεις ανεξομολόγηταις, πήγαινε εἰς τόν πνευματικόν σου διά νά τάς ἐξομολογηθῇς καί νά διορθωθῇς κατά πάντα.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Εκδοτικός Οίκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
