Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα Ε’
Περί τῆς καταστάσεως τοῦ ἀποθνήσκοντος
Α’. Αἱ περασμέναι ἁμαρτίαι τόν θλίβουν, διότι εἰς αὐτάς δέν μετανόησε καθώς πρέπει.
Β’. Ἡ παροῦσα κατάστασις τόν πικραίνει διότι βλέπει τόσους κινδύνους καί δέν ἔχει πῶς νά τούς φύγῃ.
Γ’. Τόν φοβίζει ἡ μέλλουσα ζωή, διότι ἔχωντας ἔμπροσθέν του τήν αἰωνιότητα, δέν ἠξεύρει εἰς ποίαν ἀπό τάς δύο ἔχει νά ὑπάγῃ, εἰς ἀπόλαυσιν ἤ εἰς κόλασιν. Τρέμουν οἱ δίκαιοι, τί θέλω κάμει ἐγώ ὁ τρισάθλιος ἁμαρτωλός;
Ἐξομολογήσου εἰς ταύτην τήν ἡμέραν, ἄν ᾗσαι βέβαιος, ἤ ἄν ἀμφιβάλλῃς πώς ἔχεις ἀνεξομολόγητον κᾀμμίαν ἁμαρτίαν θανάσιμον. Καί ἄν σοῦ φαίνεται πώς εἶσαι εἰς τήν χάριν τοῦ Θεοῦ, εὐχαρίστησαί τον καί παρακάλεσαί τον νά σέ διαφυλάττῃ ἔτσι ἔως τέλους.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Εκδοτικός Οίκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
