†Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
Ἡ παροῦσα πρόσκαιρος ζωή τῶν ἀνθρώπων ὁμοιάζει μέ θάλασσαν, ἡμεῖς καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμεθα πλοιάρια· καί ὅπως τά πλοῖα πού ταξιδεύουν εἰς τήν θάλασσαν δέν ἔχουν πάντοτε γαλήνην ἀλλά συναντοῦν πολλάκις ἀνέμους ἰσχυρούς, τρικυμίας μεγάλας καί κινδυνεύουν, οὕτω καί ἡμεῖς ταξιδεύοντες εἰς τήν θάλασσαν τοῦ προσκαίρου βίου συναντῶμεν πολλάκις ἀνέμους ἰσχυρούς, τρικυμίας μεγάλας, σκάνδαλα, πειρασμούς, ἀσθενείας, θλίψεις, στεναχωρίας, διωγμούς, κινδύνους. Δέν πρέπει ὅμως νά δειλιάζωμεν. Νά ἔχωμεν θάρρος, ἀνδρείαν, πίστιν. Καί ἐάν ὡς ἄνθρωποι ὀλιγόψυχοι καί ὀλιγόπιστοι δειλιάσωμεν εἰς τούς κινδύνους, νά φωνάξωμεν ὡς ὁ Πέτρος εἰς τόν Χριστόν, τόν γλυκύτατόν μας Θεόν, ὅστις εἶναι πανταχοῦ παρών· Διδάσκαλε σῶσον ἡμᾶς ἀπολύμεθα. Καί εὐθύς ὁ γλυκύς μας Ἰησοῦς θά ἐκτείνῃ τήν δεξιάν Του καί θά μᾶς ἐγείρει λέγων: ὀλιγόπιστοι διατί ἐδειλιάσατε; Μή φοβῆσθε, ἐγώ εἶμαι πλησίον σας δέν σᾶς ἀφήνω.
Τό πλοῖον ὅταν φθάσῃ καί εἰσέλθῃ εἰς τόν λιμένα δέν ἔχει φόβον οὔτε κίνδυνον, τοιουτοτρόπως καί ἡμεῖς μόνον ὅταν θά φθάσωμεν εἰς τόν λιμένα τῆς αἰωνίου ζωῆς τόν ἀτάραχον καί ἀχείμαστον θά εἴμεθα ἀσφαλεῖς αἰωνίως, διότι ἐκεῖ παύει πλέον πᾶσα ταραχή, σύγχυσις, φόβος, κίνδυνος. Ἐκεῖ ἡ γαλήνη εἶναι χωρίς ταραχήν, ἡ εἰρήνη χωρίς πόλεμον, ἡ ὑγεία χωρίς ἀσθένειαν, ἡ εὐτυχία χωρίς δυστυχίαν, ἡ χαρά χωρίς λύπην καί ἡ ζωή χωρίς θάνατον. Εἴθε ὁ Πανάγαθος καί Οὐράνιος Πατήρ ὁ θέλων πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν ἀξιώση καί ἡμᾶς καί πάντας τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν καί τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν…
Υ.Γ.: Ἐφθάσαμε εἰς χαλεπάς καί πονηράς ἡμέρας. Ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἔφθασε. Τήν συγκρατοῦν αἱ προσευχαί καί μεσιτεῖαι τῆς Παναγίας Μητρός Αὐτοῦ καί τῶν ἐν οὐρανοῖς Ἁγίων καί τῶν ὀλίγων ἐκλεκτῶν πού εὑρίσκονται εἰς τήν γῆν. Πάντως ὀφείλομεν νά εἴμεθα ἕτοιμοι – μετανοημένοι διά νά σώσωμεν τοὐλάχιστον τάς ψυχάς μας…
(1884 – 1980)
ΠΗΓΗ: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 08, ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ 1980. (Ἐγκόλπιον τσέπης)
