†Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
Μίαν καί μονήν αἰτίαν τῶν πολέμων εὑρίσκω, τάς πολλάς ἁμαρτίας τῶν ἀνθρώπων. Αὐτή αὕτη ἐστίν κυρίως ἡ ἀφορμή τῶν πολέμων. Τό λέγει τό ἀψευδέστατον στόμα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· καί διά τό πληθυνθῆναι τήν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν. Ἐννοήσατέ το καλλίτερον· ὅπου σκότος φυγαδεύεται τό φῶς· ὅπου ψεῦδος φυγαδεύεται ἡ ἀλήθεια, ὅπου πόλεμος φυγαδεύεται ἡ ἀγάπη. Ἐφυγαδεύθη, λοιπόν, κατεφρονήθη, ἐδιώχθη ἡ ἀγάπη ἀπό τούς σημερινούς ἀνθρώπους, καί τί μέλλει γενέσθαι; χωρίς ἄλλο θά γίνῃ ἐκεῖνο ὅπερ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προεκήρυξε. «Εἰ ἀλλήλους δάκνετε προσέχετε μήπως ὑπ’ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε». Οἱ πολιτισμένοι λαοί πού τρώγονται ὡσάν τά λυσσασμένα ἄγρια θηρία θά ἀναλωθοῦν… Ἐάν πᾶσα παράβασις καί παρακοή ἀπ’ ἀρχῆς τῆς συστάσεως τοῦ κόσμου ἔλαβεν τήν δικαίαν, τήν πρέπουσαν τιμωρίαν, πῶς εἶναι δυνατόν ἡμεῖς οἱ τοιαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας νά ἀποφύγωμεν τήν ἔνδικον τιμωρίαν; … Ἀδίκως οἱ ἄνθρωποι αἰτιῶνται τόν ἕνα καί τόν ἄλλον ὡς αἰτίους τοῦ πολέμου, ἡ αἰτία εἶναι ἡ ἁμαρτία ἡ ὁποία ἀπομακρύνει τόν ἄνθρωπον ἀπό τόν Θεόν. Ἀπομακρυνόμενοι οἱ ἄνθρωποι ἀπό τόν Θεόν ἀπολοῦνται ὡς λέγει τό Ἅγιον Πνεῦμα διά τοῦ Προφήτου Δαβίδ: «Οἱ μακρύνοντες ἑαυτούς ἀπό Σοῦ δηλ. τοῦ Θεοῦ ἀπολοῦνται». Πῶς ἀπολοῦνται! Ἄλλοι διά τοῦ πολέμου, ἄλλοι διά πυρός, ἄλλοι διά σφαγῆς μαχαίρας, ἄλλοι ἀπό πεῖναν, ἄλλοι ἀπό ἀσθενείας, ἄλλοι ἀπό σεισμούς, ἄλλοι ἀπό καταποντισμούς καί διά πολλῶν ἄλλων τρόπων ἀπολοῦνται. Ἕνας τρόπος καί μέσον ἀπωλείας ἀνθρώπων εἶναι καί ὁ πόλεμος…
Ἐάν, ἀγαπητοί, εἶχον μεταξύ των οἱ ἄνθρωποι ἀγάπην θά ἐγένετο ποτέ πόλεμος;
Οὐχί βεβαίως ποτέ, διότι ποῖος ἀγαπᾶ καί φθονεῖ; ποῖος ἀγαπᾶ καί ἐπιβουλεύεται; ποῖος ἀγαπᾶ καί φονεύει; οὐδείς οὐδέποτε… Ποῖος σήμερον φυλάττει τήν ἐντολήν τοῦ Θεανθρώπου Σωτῆρος Χριστοῦ, «ἀγαπᾶτε ἀλλήλους;»…, καί ἐφ’ ὅσον μάλιστα αἱ ἐντολαί τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι βαρεῖαι; ποῖον βάρος ἔχεις νά ἀγαπήσῃς τόν Θεόν καί τόν πλησίον σου;…
(1884 – 1980)
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 10. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980.(Ἐγκόλπιον τσέπης).
