Μετανοῶ σημαίνει μεταβάλλω γνώμην∙ μεταβάλλω τά νοήματα καί τά φρονήματα τῆς ἁμαρτίας, τά ὁποῖα ἕως τώρα εἶχα εἰς τόν νοῦν καί τά ἐφανέρωνα εἰς τόν καθημερινόν μου βίον μέ τούς λόγους καί τά ἔργα τά ἁμαρτωλά∙ μεταμέλομαι καί λυποῦμαι διά πᾶσαν ἁμαρτίαν, τήν ὁποίαν διέπραξα, τήν ἀποδοκιμάζω τώρα καί τήν μισῶ∙ λαμβάνω δέ τήν εἰλικρινῆ ἀπόφασιν νά μή ἐπανέλθω πλέον εἰς αὐτήν, ἀλλά νά ἔχω εἰς τόν νοῦν μέν τά νοήματα καί τάς σκέψεις πού ἀρέσουν εἰς τόν Θεόν, εἰς τούς λόγους δέ καί τά ἔργα καί τόν ὅλον μου βίον νά ἀκολουθῶ πᾶν ὅ,τι ὁ Θεός διατάσσει καί νομοθετεῖ. Καί διά νά χρησιμοποιήσωμεν τάς λέξεις αὐτοῦ τοῦ Κυρίου, μέ τάς ὁποίας καθορίζει τί σημαίνει μετανοῶ: «ἐπιστρέφω ἀ π ό σ κ ό τ ο υ ς ε ἰ ς φ ῶ ς κ α ί τ ῆ ς ἐ ξ ο υ σ ί α ς τ ο ῦ Σ α τ α ν ᾶ ἐ π ί τ ό ν Θ ε ό ν, τ ο ῦ λ α β ε ῖ ν ἄ φ ε σ ι ν ἁ μ α ρ τ ι ῶ ν κ α ί κ λ ῆ ρ ο ν ἐ ν τ ο ῖ ς ἡ γ ι α σ μ έ ν ο ι ς» (Πράξ. κστ’ 18).
Ἑπομένως:
Μετάνοια εἶναι τό θεῖον τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας μυστήριον, εἰς τό ὁποῖον ὁ Θεός διά τοῦ ἱερέως συγχωρεῖ ὅλας τάς μετά τό Βάπτισμα ἁμαρτίας ἐκείνων τῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι μετανοοῦν εἰλικρινῶς καί ἐξομολογοῦνται τάς ἁμαρτίας αὐτῶν εἰς τόν ἱερέα.
Ἰδού τί εἶναι μετάνοια.
Ἐπειδή λοιπόν τήν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν, σύμφωνα μέ ὅσα εἴπομεν ἀνωτέρω, τήν λαμβάνει μόνον ὁ Χριστιανός ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀφ’ ἑνός μέν μετανοεῖ εἰλικρινῶς, ἀφ’ ἑτέρου δέ ἐξομολογεῖται τάς ἁμαρτίας του εἰς τόν ἱερέα, διά τοῦτο δύο εἶναι αἱ ὄψεις τῆς μετανοίας, ὑπό τάς ὁποίας θά τήν ἐκθέσωμεν ἀκολούθως:
Α’ ἡ ἰδίως μετάνοια καί
Β’ ἡ ἐξομολόγησις.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΠΗΓΗ: «Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ» ὑπό † Ἀρχιμανδρίτη Σεραφείμ Παπακώστα (Ἱεροκήρυκος Ναοῦ Μητροπόλεως Ἀθηνῶν). Ἔκδοσις ὀγδόη 1947. ΑΘΗΝΑΙ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Η ’’ΖΩΗ’’ Σελ. 15 – 16.
