† Ἀρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ζερβάκου
Αἱ παροῦσαι ἡμέραι εἶναι πονηραί καί οἱ καιροί χαλεποί. Χρειάζεται ὑπομονή καί ἐπιμονή μεγάλη. Χρεία ὑπομονῆς μεγάλης, προσοχῆς καί προσευχῆς… Εἶναι ἀδύνατον νά μή ἔλθῃ ἡ μεγάλη ὀργή τοῦ Κυρίου. Τότε μόνον θά παρέλθῃ, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ὅλοι μετανοήσουν ὡς οἱ Νινευΐται. Ἀλλά ποῦ μετάνοια! Ὅταν τόν παρελθόντα Μάϊον, κατόπιν προσταγῆς Κυρίου, ἔστειλα ὑπόμνημα εἰς τήν Σύνοδον νά κηρύξουν μετάνοιαν διά τῆς ἀγάπης, ἐκήρυξαν πρῶτοι οἱ ἀρχιερεῖς ἀμετανοησίαν, ὑπερηφάνειαν καί κακίαν. Οὐαί τῷ κόσμῳ τῷ αμαρτωλῷ καί ἀμετανοήτῳ!!
Ὑπάρχει καί μία ἐλπίς σωτηρίας, ἐάν ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ κοσμοσώτηρα, μέ τάς πολλάς πρεσβείας της σώσῃ τόν κόσμον καί τώρα, ὅπως καί κατά τό παρελθόν ἐσώθη.
(1884 – 1980)
ΠΗΓΗ: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ «ΠΑΤΡΙΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΑΙ» σελ. 94. ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ, 1980. (Ἐγκόλπιον τσέπης)
