Εἰς τήν πόλιν ἐκείνην εὑρίσκετο εἷς Ἰουδαῖος, ὀνομαζόμενος Φίλων, ἀνήρ γνωστικός καί νομικός γνωρίζων κατά γράμμα τόν Μωσαϊκόν νόμον, ὁ ὁποῖος εἶχε γυναίκα λελεπρωμένην. Οὗτος λοιπόν, ἰδών κατά τήν ἀγοράν τόν Ἰωάννην, ἤρξατο νά συζητῇ περί τῶν Μωσαϊκῶν βιβλίων· ὁ δέ Ἰωάννης πάντα τά ὑπ’ ἐκείνου λεγόμενα καί τά δυσκολονόητα, κατά πνεῦμα ἡρμήνευεν. Ἐπειδή ὅμως ἐφιλονείκει ὁ Φίλων, διά τοῦτο εὑρίσκοντο εἰς ἀσυμφωνίαν ἐπί δύο ὁλοκλήρους ἡμέρας· τήν δέ τρίτην ἡμέραν ἀφοῦ συνεζήτησαν ἐν ἐκτάσει ἐνώπιον καί ἄλλων πολλῶν καί εἶδεν ὁ Ἰωάννης τήν σκληροκαρδίαν καί τήν ἐπιμονήν τοῦ Φίλωνος, εἶπε πρός αὐτόν· «Φίλων, Φίλων, δέν χρειάζεται ἡ θεία Γραφή πολυλογίαν, ἀλλά ὑπακοήν εἰς τά ὑπ’ αὐτῆς διδασκόμενα καί καθαράν καρδίαν». Εἰς δέ τόν τόπον ἐκεῖνον εἷς ἄνθρωπος ἔκειτο εἰς τήν γῆν κατεχόμενος ὑπό σφοδροῦ πυρετοῦ, τόν ὁποῖον ἐτοποθέτησαν ἐκεῖ οἱ συγγενεῖς του διά νά θεραπευθῇ ὑπό τοῦ Ἰωάννου διερχομένου ἐκεῖθεν.
Ὅταν δέ ὁ θεῖος Ἰωάννης, ἀποχωρισθείς τοῦ Φίλωνος, ἔμελλε νά ἀναχωρήσῃ, εἷς νεανίσκος, ἱστάμενος πλησίον τοῦ ἀσθενοῦντος, ἔκραξε λέγων· «Διδάσκαλε τῶν Χριστιανῶν, παρακαλῶ σε, δός προσοχήν εἰς τόν ἀσθενῆ τοῦτον καί θεράπευσον αὐτόν». Πλησιάσας δέ ὁ Ἰωάννης εἰς τόν ἀσθενῆ, εἶπε πρός αὐτόν· «Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀνάστα καί μετάβηθι εἰς τόν οἶκον σου». Καί εὐθύς ὁ ἀσθενῶν ἐγερθείς προσεκύνησε τόν Ἰωάννην καί ἐπορεύθη εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ δοξάζων τόν Θεόν. Ἰδών ὁ Φίλων ἐκεῖνο τό ὁποῖον ἐποίησεν ὁ Ἰωάννης, δραμών ἔλαβεν αὐτόν ἐκ τῆς χειρός λέγων· «Διδάσκαλε, τί εἶναι ἀγάπη;» Ἀπεκρίθη ὁ Ἀπόστολος· «Νομικέ, ἀγάπη εἶναι ὁ Θεός, καί ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει τήν ἀγάπην, ἔχει τόν Θεόν». Λέγει πάλιν ὁ Φίλων· «Δεῖξον λοιπόν τήν τοῦ Θεοῦ ἀγάπην καί ἐλθέ εἰς τόν οἶκον μου, ὅπως φάγωμεν ἄρτον, διά νά εἶναι ὁ Θεός μεθ’ ἡμῶν»· εὐθέως δέ ἠκολούθησεν αὐτόν ὁ Ἰωάννης· μόλις δέ εἰσήλθομεν εἰς τόν οἶκον τοῦ Φίλωνος, εὐθύς κατ’ αὐτήν τήν ὥραν ἐκαθαρίσθη ἡ γυνή αὐτοῦ ἐκ τῆς λέπρας· καί τοῦτο ἰδών ὁ πρῴην ἐπίμονος καί φιλόνεικος Φίλων, ἀμέσως μετεβλήθη, καί προσπεσών εἰς τόν Ἀπόστολον ἔλεγε· «Διδάσκαλε, μή ὀργισθῇς ἐναντίον μου διά τούς λόγους τούς ὁποίους ἐφιλονείκησα ἐναντίον τῆς ἐνθέου διδασκαλίας σου, ἀλλά δός εἰς ἐμέ καί εἰς τήν δούλην σου τήν σύζυγόν μου τήν τοῦ Χριστοῦ σφραγῖδα». Κατηχήσας ὅθεν αὐτόν ἱκανῶς, ἐβάπτισεν αὐτόν μεθ’ ὅλου τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καί ἐμείναμεν ἐκεῖ ἡμέρας τινάς.
ΠΗΓΗ: ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΜΟΣ Θ’ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ (ΣΕΛ. 600 – 601) ΑΘΗΝΑΙ 1963.
Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ε Τ Α Ι
