Ἀλλά διά περισσοτέραν τοῦ προκειμένου κατάληψιν, τό μέν σῶμα, ὑπογραψόν μοι τῷ λογισμῷ, ὅτι παρομοιάζει ἀνακτόρῳ βασιλικῷ, κατασκευασμένῳ τῇ ὑπερτάτῃ ἀρχιτεκτονικῇ ἀπειροσόφου τινός Δημιουργοῦ· τό ὁποῖον, ὑπερῷον μέν ἔχει τήν κεφαλήν, θάλαμον δέ μυστικώτατον τήν καρδίαν· ταχυδρόμους, τά πνεύματα· ἀγωγούς καί περάματα, τά σωληνοειδῆ νεῦρα· καί θυρίδας τά πέντε αἰσθητήρια· τήν δέ ψυχήν, ἤ μᾶλλον εἰπεῖν τόν νοῦν (ψυχή γάρ καθαρθεῖσα, νοῦς ὅλη ἐστι, κατά τόν ἅγιον Κάλλιστον) ὑπονόησον ὡς βασιλέα τινά, ὑπό τριῶν καθολικωτέρων δυνάμεων δορυφορούμενον, τήν νοεράν, τήν λογικήν, καί τήν θελητικήν. Ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται μέν εἰς ὅλα τά μέρη τοῦ σώματος, εὑρίσκεται γάρ, φησίν ὁ θεῖος Δαμασκηνός, ἡ ψυχή εἰς τό σῶμα, καθώς τό πῦρ εὑρίσκεται εἰς ὅλον τό πεπυρακτωμένον σίδηρον· οὕτω γάρ λέγει, «ἡ δέ ψυχή συνδέδεται τῷ σώματι ὅλη ὅλῳ, καί οὐ μέρος μέρει, καί οὐ περιέχεται ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλά περιέχει αὐτό ὥσπερ πῦρ σίδηρον (βιβλ. α’, κεφ. ιδ’, περί πίστεως). Κατ’ ἐξαίρετον δέ τρόπον, τῆς μέν νοερᾶς του ἐνεργείας, ὄργανον ἔχει τόν ἐγκέφαλον· τῆς δέ λογιστικῆς, καί θελητικῆς ἐνεργείας του καί δυνάμεως, καί δή καί τῆς οὐσίας του, καθέδραν ἔχει τήν καρδίαν ὡς ἔμπροσθεν ῥηθήσεται. Ἔχει δέ ὁ βασιλεύς οὗτος καί χάρτην, τήν πυξίδα τῆς φαντασίας, διά νά γράφῃ ὅσα ἔρχονται ἔξωθεν ἀπό τῶν θυρίδων τῶν αἰσθήσεων.
ΠΗΓΗ: Ἀπό τό πρῶτο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου: «ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ» πού περιέχεται στό βιβλίο: «ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑ», τοῦ Γέροντος Χρύσανθου Σκουρτανιώτου Μοναχοῦ, τοῦ αὐταδέλφου αὐτοῦ Γερασίμου Ἱερομονάχου καί τῆς Συνοδείας αὐτοῦ. ΚΕΡΑΣΙΑ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1974 (Σ. 379 – 380).
Ἡ Εἰκόνα τοῦ κειμένου, ἔχει τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
