Πηλουσιώτα ,χαῖρε, χαῖρε πολλά μοι.
Τόν πηλόν ἐκδύς, καί χαρᾶς τυχών ξένης.
Ἐν δ’ Ἰσίδωρον ἔθεντο τετάρτῃ σήματι λυγρῷ.
Οὗτος, ὁ θεῖος Πατήρ ἡμῶν Ἰσίδωρος, κατήγετο ἐκ τῆς Αἰγύπτου, υἱός ὤν γονέων εὐγενῶν καί θεοφιλῶν, καί συγγενής Θεοφίλου καί Κυρίλλου τῶν τῆς Ἀλεξανδρείας Ἀρχιεπισκόπων, ἀκμάσας περί τό υιβ’ (412) ἔτος. Οὗτος λοιπόν ἐπειδή ἦτο γεγυμνασμένος εἰς τό ἄκρον, τόσον κατά τήν ἐσωτερικήν καί Θείαν φιλοσοφίαν, ὅσον καί κατά τήν ἐξωτερικήν, διά τοῦτο καί πάμπολλα συγγράμματα ἀφῆκεν εἰς τούς φιλομαθεῖς, λόγου καί ἐνθυμήσεως ἄξια. Αὐτός δέ παραιτήσας πλοῦτον καί γένος λαμπρόν, καί εὐδαιμονίαν ζωῆς, μετέβη εἰς τό Πηλούσιον ὄρος καί φορέσας τό μοναχικόν σχῆμα, ἐκεῖ ἐσχόλαζε πρσευχόμενος καί συνομιλῶν νοερῶς τῷ Θεῷ. Ἐκεῖθεν δέ ἐδίδασκε καί ὅλην τήν οἰκουμένην καί ἐφώτιζεν αὐτήν διά τῶν Θείων λόγων του, τούς ἐναρέτους εἰς τήν ἀρετήν ἐπιστηρίζων, τούς ἀπειθεῖς παρακινῶν εἰς εὐπείθειαν καί μέ τό αὐστηρόν τῶν ἐλέγχων του καί εἰς αὐτούς τούς ἰδίους τούς βασιλεῖς ὑπομιμνήσκων καί παραινῶν, τά συμφέροντα τῇ οἰκουμένη· καί γενικῶς, εἰς ὅλους ἐκείνους, ὅσοι ἠρώτων αὐτόν ἀπορίας ἐκ τῶν Ἁγίων Γραφῶν, σοφωτάτας ἔδιδε λύσεις καί ἑρμηνείας. Λέγουσι δέ τινες, ὅτι αἱ ἐπιστολαί τοῦ Θείου Πατρός ἀριθμοῦνται εἰς δέκα, ὡς ἔγγιστα χιλίαδας. Οὕτω λοιπόν κάλλιστα διανύσας τήν ζωήν του καί κατά Θεόν πολιτευσάμενος, μέ γῆρας βαθύ τελειώνει τόν βίον του περί τό υν’ (450) ἔτος τῆς σωτηρίας.
ΠΗΓΗ: ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΜΟΣ Β’ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ (ΣΕΛ. 77 -78) ΑΘΗΝΑΙ 1955.
Ταῖς τῶν σῶν Ἁγίων πρεσβείαις, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἁμήν.
