Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Ἡμέρα ΙΗ’
Περί τῆς τιμῆς τοῦ Κυρίου
Α’. Τόσον ἀξίζει μία στιγμή τοῦ καιροῦ, ὅσον ἀξίζει ὅλος ὁ καιρός· διότι μία ψυχή ὅπου ὑστερήθη τόν Θεόν διά τήν ἁμαρτίαν, εἰς μίαν μόνην στιγμήν καιροῦ ἠμπόρεῖ νά τόν κερδίσῃ. Ὅθεν ἐσύ εἰπέ εἰς τόν ἑαυτόν σου. Πόσον καλόν ἠμπορῶ νά κάμω εἰς ταύτην τήν ἡμέραν, καί δέν τό ἐνεργῶ;
Β’. Αὕτη ἡ ἡμέρα περνᾷ καί πλέον δέν ἔρχεται.
Γ’. Διά ταύτην τήν ἡμέραν ἔχω νά δώσω λογαριασμόν καί δέν ἐγνοιάζομαι; ἔτσι θέλει εἶναι καί διά κάθε στιγμήν τῆς ζωῆς μου. Ἀλλοίμονον εἰς ἐμέ, ἄν μεταχειρισθῶ τοῦτον τό καιρόν εἰς τό κακόν.
Σήμερον στοχάσου νά κάμῃς κέρδος πνευματικόν καί νά συνάξῃς πολύν μισθόν, μέ τό νά κάμῃς πολλά ἔργα θεάρεστα· μεταχειρίσου ὅλας τάς αἰτίας τῶν ἀρετῶν ὅπου δύνασαι εἰς κάθε σου πρᾶξιν. Λόγου χάριν· εἰς τήν θείαν λειτουργίαν, ποίησον πράξεις λατρείας, πίστεως, εὐχαριστίας, δι’ ἀγάπην, δι’ ὑποταγήν καί τά ὅμοια.
Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ» Ἐκδοτικός Οἶκος Βασ. Ρηγόπουλου. 1971.
