Ὁ πιστός πρέπει νά ἀπέχῃ τελείως ἀπό τήν ψευδώνυμον γνῶσιν καί νά μή συναναστρέφεται μέ αἱρετικούς. Ποία εἶναι ἡ πραγματική κατά Θεόν σοφία· μερικούς ἀνθρώπους τούς ὠφελεῖ νά ζοῦν ἐν ἁπλότητι μακράν τῶν συζητήσεων αὐτῶν.
ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΙΗ’
Δ’.Τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ.
Πρόσεχε νά μή διαβάζῃς τά δόγματα τῶν αἱρετικῶν, διότι αὐτό παρακινεῖ τό πνεῦμα τῆς βλασφημίας νά σέ ἐνοχλῇ.
Ὁ πραγματικῶς συνετός καί μυαλωμένος ἄνθρωπος εἶναι ἐκεῖνος, πού ἀντελήφθη καλῶς, ὅτι ὑπάρχει τέρμα τῆς παρούσης ζωῆς καί σπεύδει νά θέσῃ καί αὐτός τέρμα εἰς τά σφάλματα καί ἐλαττώματά του. Διότι ποία γνῶσις ἤ σύνεσις εἶναι μεγαλυτέρα ἀπό αὐτήν, τό νά σοφισθῇ δηλαδή κανείς νά ἐξέλθῃ τῆς παρούσης ζωῆς πρός τήν αἰωνιότητα, χωρίς νά ἔχῃ φθαρῆ ἀπό τήν ἁμαρτίαν, χωρίς νά ἔχῃ μιανθῆ κανένα μέλος του ἀπό τήν ὀσμήν τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ κόσμου αὐτοῦ καί χωρίς νά ἔχῃ ρυπανθῆ ἡ ψυχή του ἀπό τήν φαινομένην καί ἐξωτερικήν αὐτοῦ γλυκύτητα;
Ἄνθρωπος, πού ἔχει ἐκλεπτύνει τά διανοήματά του, καί κατώρθωσε νά κατανοήσῃ ὅλα τά μυστήρια τῆς φύσεως, ἐπέτυχε δέ πολλάς ἐφευρέσεις καί ἡρμήνευσεν ἐπιτυχῶς τά διάφορα φαινόμενα, ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ νά ἔχῃ τήν ψυχήν του σκεπασμένην ἀπό τόν ρύπον τῆς ἁμαρτίας καί δέν τόν ἐπληροφόρησεν ἡ συνείδησίς του δι’ ἀγαθόν τι, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, πού ἐπιδιώκει νά κατακτήσῃ τήν τελειότητα μέ τάς γνώσεις του καί τήν ἐλπίδα τοῦ κόσμου, εἶναι ἀπ’ ὅλους ὁ πλέον ἀπερίσκεπτος, διότι οὔτε ποτέ ἐγεύθη, οὔτε ἐλπίζει εἰς τά μέλλοντα ἀγαθά· ὁ τοιοῦτος μόνον ἀπό τούς ὁμοίους του δύναται νά χαρακτηρισθῇ ὡς συνετός.
Ποῖος εἶναι αὐτός, πού ἔχει φωτισθῆ εἰς τάς σκέψεις του καί τούς σκοπούς του;
Ἐκεῖνος πού ἀνεκάλυψε τήν πικρίαν, ἡ ὁποία κρύπτεται εἰς τήν γλυκύτητα τοῦ κόσμου καί ἠμπόδισε τό στόμα του ὥστε νά μή πίῃ ἀπό τό ποτήρι αὐτό· ἐκεῖνος πού πάντοτε φροντίζει διά τήν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς του καί δέν σταματᾷ τόν δρόμον τῆς ἀσκήσεως καί τῆς ἀρετῆς μέχρις ὅτου φύγῃ ἀπό τόν κόσμον αὐτόν, αὐτός – τέλος – πού κλείει τάς θύρας τῶν αἰσθήσεών του, διά νά μή εἰσέλθῃ ποτέ, δι’ αὐτῶν, ὁ πόθος τοῦ παρόντος βίου καί κλέψῃ τούς θησαυρούς του.
Πηγή: ΕΥΕΡΓΕΝΤΙΝΟΣ (ΤΟΜΟΣ Δ’). Ἑπιμελείᾳ Βίκτωρος Ματθαίου Καθηγουμένου τῆς ἐν Κρονίζῃ Κουβαρᾶ Ἀττικῆς Ἱερᾶς καί σεβασμίας Δεσποτικῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως του Σωτῆρος. Ἀθῆναι 1966 (σελ. 325).
Ἡ εἰκόνα τοῦ κειμένου, ἔχει τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
