Σύντομο κήρυγμα ἐπί τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Ματθ. 25, 31 – 46), ἀπό τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου: «ΚΥΡΙΑΚΗ». (σελ. 339).
«Καί συναχθήσεται ἒμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τά ἒθνη» (Ματθ. 25, 32).
Ἡ δικαιοσύνη, ἀγαπητοί, εἶνε ἀναγκαία. Χωρίς δικαιοσύνη κοινωνία δέν μπορεῖ νά σταθῇ. Ἀργά ἤ γρήγορα θά διαλυθῇ καί θά γίνῃ φωλιά θηρίων, ζούγκλα, ὅπου ἕνας νόμος βασιλεύει, ἡ βία, τό δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου. Στή ζούγκλα τά δυνατά θηρία κατασπαράζουν καί τρῶνε τά πιό ἀδύνατα. Ἀλλοίμονο, ἄν ὁ νόμος αὐτός ἐπικρατήσῃ καί στίς ἀνθρώπινες κοινωνίες. Γιά νά μήν καταντήσουν οἱ κοινωνίες κοπάδια ἀγρίων θηρίων, πού κατασπαράζονται καί τρώγονται μεταξύ τους, εἶνε ἀναγκαία ἡ δικαιοσύνη.
Πόσα ἐγκλήματα δέν γίνονται πάνω στή γῆ! Τό πρῶτο ἔγκλημα τό ἔκανε ὁ Κάϊν. Σκότωσε τόν ἀδελφό του τόν Ἄβελ. Ὁ Κάϊν εἶνε ὁ πρῶτος πού σκότωσε, καί πού τιμωρήθηκε. Τιμωρήθηκε ἀπό τό Θεό νά μή βρίσκῃ ἡσυχία πουθενά, νά τύπτεται καί νά βασανίζεται ἀπό τή συνείδησί του, νά τρέμῃ σάν τά φύλλα τοῦ δέντρου. Ἀπό τότε μέχρι σήμερα πόσοι φόνοι δέν ἔγιναν! Πόσα σπίτια δέν ἔκλεισαν! Πόσες χῆρες καί ὀρφανά δέν ἔκλαψαν! Ἄν κανείς μποροῦσε νά μαζέψῃ ὅλα τά αἵματα τῶν ἀνθρώπων, πού σκοτώθηκαν ἀπό τούς Κάϊν ὅλων τῶν ἐποχῶν, θά ἔκανε μιά μεγάλη λίμνη ἀπό αἷμα. Καί ἄν πάλι μάζευε τά δάκρυα τῶν χηρῶν καί τῶν ὀρφανῶν, θά ἔκανε μιά μεγάλη λίμνη ἀπό δάκρυα. Ὤ, πόσοι φόνοι, πόσα ἐγκλήματα, πόσα δάκρυα!
Καί γεννᾶται τό ἐρώτημα· ἡ ἀνθρώπινη δικαιοσύνη συλλαμβάνει καί τιμωρεῖ τούς ἐγκληματίες; Δυστυχῶς, παρ’ ὅλες τίς προσπάθειες, παρ’ ὅλους τούς ἀγῶνες πού κάνει ἡ δικαιοσύνη, οἱ ἐγκληματίες οὔτε συλλαμβάνονται οὔτε τιμωροῦνται ὅλοι. Ἕνας μεγάλος ἀριθμός ἐγκληματιῶν μένουν πάντοτε ἀτιμώρητοι.
Ὑπάρχουν φονιᾶδες, πού διέπραξαν τρομερά ἐγκλήματα, ἔσφαξαν μέ τόν πιό ἄγριο τρόπο γυναῖκες καί παιδιά, ὠργίασαν σέ ἐποχή πολέμων καί κοινωνικῶν ἀναστατώσεων. Ὑπάρχουν κλέφτες καί ἀπατεῶνες, πού μέ διαφόρους τρόπους ἔκλεψαν καί ἀπάτησαν. Ὑπάρχουν ἄντρες καί γυναῖκες, ὑπάρχουν ἀντρόγυνα, πού πᾶνε στίς κλινικές, πληρώνουν φονιᾶδες γιατρούς καί κάνουν ἐκτρώσεις καί πετᾶνε στά σκουπίδια τά παιδιά, πού θά γεννοῦσαν. Ὑπάρχουν πόρνοι καί μοιχοί, πού μπῆκαν στά ξένα σπίτια, ἀτίμασαν, προσέβαλαν τήν οἰκογενειακή τιμή τῶν ἄλλων, χώρισαν ἀντρόγυνα, κατέστρεψαν οἰκογένειες. Ὑπάρχουν ἄλλοι, βλάσφημοι καί ψεύδορκοι καί ἐπίορκοι. Ὑπάρχουν….
Ὅλοι αὐτοί θά ἔπρεπε νά δικαστοῦν, νά ῥιχτοῦν στίς φυλακές καί ν’ ἀποζημιώσουν τά θύματά τους. Ἀλλ’ αὐτοί μένουν ἀτιμώρητοι. Ζοῦν μέ ὅλα τά ἀγαθά. Πλουτίζουν καί θησαυρίζουν καί ἐξακολουθοῦν νά ὀργιάζουν, τήν ὥρα πού τά θύματά τους πεινοῦν καί δυστυχοῦν. Καί τίθεται τό ἐρώτημα· ποῦ εἶνε ἡ δικαιοσύνη; Ἡ ἀνθρώπινη δικαιοσύνη, καί στά πιό πολιτισμένα καί προωδευμένα ἔθνη, εἶνε ἀδύνατη καί ἀτελής. Πόσοι κλέφτες, πόσοι γκάγκστερς, πόσα ἐγκληματικά στοιχεῖα δέν μένουν ἀσύλληπτα σέ ἕνα ἀπό τά πιό μεγάλα καί ἰσχυρά κράτη τοῦ κόσμου, στήν Ἀμερική; Ἡ ἀνθρώπινη δικαιοσύνη, ὅπως εἶπε κάποιος ἀπό τούς ἀρχαίους σοφούς τῆς πατρίδος μας, μοιάζει μέ ἀραχνόπανο, πού πιάνει τά μυγάκια, ἀλλ’ ὄχι τίς σφῆκες. Αὐτές εὔκολα σχίζουν τά ἀραχνόπανο καί περνοῦν…
* * *
Καί λοιπόν, θά μείνουν γιά πάντα ἀτιμώρητοι οἱ ἐγκληματίες; Ὄχι. Θά ἔρθῃ μέρα ποῦ θά δικαστοῦν καί θά δώσουν λόγο γιά τίς πράξεις τους. Τό βεβαιώνει τό σημερινό Εὐαγγέλιο.
Τώρα ὄχι μόνο αὐτοί πού κάνουν τό κακό μένουν συνήθως ἀτιμώρητοι, ἀλλά καί οἱ ἄλλοι, πού κάνουν τό καλό στόν κόσμο, δέν ἀμείβονται καί δέν βραβεύονται ὅπως πρέπει. Οἱ πραγματικοί ἥρωες καί οἱ ἅγιοι παραμένουν συνήθως ἄγνωστοι.
Θέλετε παραδείγματα; Ἕνα φτωχό κορίτσι, πού δέν πουλᾷ τήν τιμή του, ἀλλά νικᾷ τόν πειρασμό καί παραμένει ἁγνό μέσα σ’ ἕνα κόσμο διαφθορᾶς. Μιά ἐργάτρια, πού ἐργάζεται σκληρά γιά νά θρέψῃ τούς γέροντες γονεῖς της καί τά μικρότερα ἀδέρφια της. Μιά νοσοκόμα, πού ὅλη τή νύχτα δέν κλείνει μάτι καί παραστέκεται στό κρεβάτι τοῦ ἀρρώστου. Μιά χήρα, πού μένει πιστή στή μνήμη τοῦ ἄντρα της καί ξενοδουλεύει γιά νά συντηρήσῃ τά ὀρφανά της. Ἕνας φτωχός, πού μοιράζει τό ψωμί του μ’ ἕναν πεινασμένο. Ἕνας ἄλλος, πού κάνει οἰκονομίες καί ἀγοράζει φάρμακα γιά ἕναν ἄρρωστο. Ἕνας ἄλλος, πού τίς ἐλεύθερες ὧρες δέν τίς περνᾷ στά καφενεῖα καί στά κέντρα διασκεδάσεων, ἀλλά πηγαίνει στά νοσοκομεῖα καί στίς φυλακές…
Πόσες ἄλλες πράξεις ἁγιότητος καί ἡρωϊσμοῦ δέν γίνονται κάθε μέρα στόν κόσμο! Ἀλλά ποιός τίς γνωρίζει; Ποιά ἐφημερίδα γράφει καί δημοσιεύει τή φωτογραφία τῶν ἀφανῶν ἡρώων; Ποιά πολιτεία ἀμείβει καί βραβεύει τίς πράξεις τους; Ὅλοι μιλοῦν γιά τούς πλουσίους, γιά τούς δυνατούς, γιά τούς μεγάλους τῆς γῆς….
* * *
Ἀλλά δέν μένουν μόνο ἄγνωστοι αὐτοί πού κάνουν τό καλό. Συμβαίνει καί κάτι ἄλλο, πολύ παράξενο καί τρομερό, πού κάνει πολλούς ν’ ἀπογοητεύωνται καί νά ῥωτοῦν·
-Ὑπάρχει δικαιοσύνη στόν κόσμο; Ὑπάρχει Θεός; Πῶς ἀφήνει τούς ἐγκληματίες ἀτιμώρητους; Πῶς δέν ῥίχνει ἀστροπελέκια νά τούς κάνῃ κάρβουνο; Πῶς; … Γιά δέστε, μᾶς λένε, τί γίνεται στόν κόσμο· ἄνθρωποι, πού ἐλέγχουν τό κακό, κηρύττουν τήν ἀλήθεια, σκορπίζουν φῶς, κοπιάζουν καί μοχθοῦν γιά νά προοδεύσῃ ἡ ἀνθρωπότητα ἠθικῶς καί πνευματικῶς, αὐτοί ὄχι μόνο δέν ἀμείβονται καί δέν βραβεύονται, ἀλλά καί διώκονται καί παθαίνουν μύρια μαρτύρια καί βασανιστήρια, πού μέ φρίκη περιγράφει ἡ ἱστορία.
Νά ἀναφέρουμε ὀνόματα; Εἶνε τόσα πολλά, ποῦ θά χρειαζόταν ὄχι μιά σελίδα, ἀλλά χιλιάδες σελίδες γιά νά γραφτοῦν ὅλα τά ὀνόματα τῶν δικαίων, ποῦ καταδιώχθηκαν καί βασανίστηκαν ἀπό τούς ἀδίκους καί ἀσεβεῖς.
Καί λοιπόν ὅλοι αὐτοί, πού ἔκαναν τό καλό καί δέν τιμήθηκαν, ἀλλά καί διώχθηκαν καί μαρτύρησαν, ὅλοι αὐτοί δέν θ’ ἀνταμειφθοῦν; Ἔτσι θά πᾶνε τόσοι κόποι, τόσοι ἱδρῶτες, τόσα δάκρυα τόσα αἵματα;
Ὄχι. Μή σκανδαλίζεσθε βλέποντας τήν ἀδικία, πού ἐπικρατεῖ στόν κόσμο, βλέποντας τόν δίκαιο νά ὑποφέρῃ, τόν ἄδικο νά ζῇ νά κάνῃ λεφτά καί νά εὐφραίνεται. Πιστέψτε. Κάθε καλό πού ἔγινε ἐδῶ στή γῆ, ὅσο μικρό κι ἄν εἶνε, θά ἀμειφθῇ. Κ’ ἕνα ποτήρι νερό ἀκόμη ἄν δώσῃς στό διψασμένο, δέν θά μείνῃ χωρίς ἀμοιβή. Τό βεβαιώνει τό σημερινό Εὐαγγέλιο. Τί τρομερό Εὐαγγέλιο! Κηρύττει, ὅτι θά ἔρθῃ μιά μέρα φοβερή, πού ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θά παρουσιαστοῦν μπροστά στό θρόνο τοῦ Κυρίου καί θά δώσουν λόγο γιά ὅ,τι ἔκαναν πάνω στή γῆ. Οἱ δίκαιοι θ’ ἀμειφθοῦν. Οἱ ἀμετανόητοι ἁμαρτωλοί θά τιμωρηθοῦν. Οἱ πρῶτοι μέ ζωή αἰώνιο. Οἱ δεύτεροι μέ κόλασι αἰώνιο. Τό δικαστήριο θά εἶνε παγκόσμιο, θά δικάσῃ ὅλα τά ἔθνη, ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀπό τόν Ἀδάμ μέχρι τόν τελευταῖο ἄνθρωπο. Θά δικάσῃ καί θ’ ἀποδώσῃ δικαιοσύνη, πού διψᾷ ἡ ἀνθρώπινη ψυχή. Θά χωρίσῃ τό σιτάρι ἀπό τήν ἦρα. Θά χωρίσῃ τά πρόβατα ἀπό τά κατσίκια. Θά καθαρίσῃ ἡ γῆ. Θά λάμψῃ ἡ ἀλήθεια καί ἡ δικαιοσύνη.
* * *
Ἀγαπητοί! Οἱ ἀρχαῖοι ἔλεγαν· «ἔστι δίκης ὀφθαλμός, ὅς τά πάνθ’ ὁρᾷ». Ναί! Ὑπάρχει ἕνα μάτι πού τά βλέπει ὅλα. Ὑπάρχει ἕνα αὐτί πού τ’ ἀκούει ὅλα. Ὑπάρχει ἕνα χέρι πού τά γράφει ὅλα. Ὑπάρχει δικαιοσύνη. Ὑπάρχει Θεός.
Χριστιανοί μου, δέν φοβόμαστε; Δέν τρέμουμε; Τί, κουφοί καί ἀναίσθητοι εἴμαστε; Ἡ σάλπιγγα τοῦ ἀρχαγγέλου θά σαλπίσῃ τή φοβερή ἐκείνη ἡμέρα, καί θά μᾶς ξυπνήσῃ ὅλους. Ἀλλά τότε θά εἶνε ἀργά. Τί τό ὄφελος; Τότε «ὄψονται εἰς ὅν ἐξεκέντησαν» (Ἰωάν. 19, 37).
(20 Απριλίου 1907 – 28 Αυγούστου 2010)
Οἱ Εἱκόνες τοῦ κειμένου, ἔχουν τεθεῖ ἀπό τόν συντάκτη τῆς ἀνάρτησης.
